Ocena brak

SHAEF - (Supremę Headquarters Allied Expeditionary Force - Naczelne Dowództwo Alianckich Sił Ekspedycyjnych)

Autor /malolat Dodano /28.02.2011

Dowództwo wojsk przeznaczonych do inwazji na kontynentalną Europę powołano w lutym 1944 r. i od mar­ca ten organ dowódczy miał siedzi­bę w Bushy Park na przedmieściach Londynu. Głównodowodzącym (od grudnia 1943 r.) był gen. Dwight D.*Eisenhower. Stanowisko szefa sztabu zajął gen. Walter Bedell *Smith, a jego zastępcami byli: gen. Frederic Morgan, gen. Humfrey Ga­le i gen. James Robb. Zastępcą głów­nodowodzącego silami ekspedycyj­nymi został marsz. Arthur *Tedder, do którego należało również koordy­nowanie działalności lotnictwa bry­tyjskiego i amerykańskiego w okresie od 14 kwietnia do 14 września 1944 r.

Na początku maja 1944 r. Eisenho­wer przeniósł swą kwaterę w rejon Portsmouth, aby być w bezpośre­dnim sąsiedztwie baz wojsk desan­towych. W lipcu kwatera została po­większona i otrzymała nazwę SHA­EF Forward (kwatera wysunięta) w odróżnieniu od pozostającej w Bu-shy Park SHAEF Main (kwatera główna). W miarę postępów wojsk inwazyjnych kwatera głównodowo­dzącego przesuwała się za nimi: 7 sieipnia znalazła się na kontynencie w Tournieres (19 km od Bayeux), w końcu sierpnia w Jullouville (w re­jonie Graiwille), 19 września- w Gu-eux (rejon Reims - tam Niemcy pod­pisali akt kapitulacji 7 maja 1945 r.).

20 września SHAEF Main zaczęła przenosić się (trwało to do 5 paździer­nika) do Trianon Palące Hotel w Wer­salu, pozostała zaś część (ok. 1500 ofi­cerów) zajęła dom na Bryanston Squa-re w centralnym Londynie. Po kapitu­lacji Niemiec obydwa oddziały SHAEF (Main i Forward) przeniesio­no do Frankfurtu nad Menem, aby nadzorować i kierować rozbrajaniem wojsk niemieckich i poszukiwaniem zbrodniarzy wojennych.

SHAEF roz­wiązano 14 lipca 1945 r. Od lipca 1944 r., gdy personel SHAEF liczył 4914 oficerów, do lutego 1945 r. roz­rósł się do stanu 16 312 oficerów, wśród których było tylko 6320 Brytyjczyków.

Podobne prace

Do góry