Ocena brak

SEKTY – SPOŁECZNY PROBLEM DLA ZAGROŻENIA ROZWOJU DZIECI - Metody werbunku do sekt

Autor /Pankracy Dodano /06.09.2011

  • Pierwszy kontakt – zainteresowanie myślą, ideą, kolportaż materiałów sekty, metoda flirtu

  • Bombardowanie miłością – patrz wyżej

  • Dezinformacja narzędzie narzucania swojej woli ludziom poprzez programowanie ich zachowania w drodze oddziaływania duchowego. Dezinformacja zawsze jest w służbie „porządku światowego”, a posługujący się nią chce tego, co uważa za nasze dobro. Dezinformowanie rekrutowanych osób, co do istotnych aspektów funkcjonowania grupy, i jednoczesne zachęcanie ich do dalszego zaangażowania się działalność przypomina, wykorzystywaną w handlu "technikę niskiej piłki". Jej skuteczność polega na tym, że człowiek skłonny jest trzymać się oferty, która w końcu okazuje się mniej korzystna, niż wyglądała na początku.

  • Schlebianie, oferowanie „przyjaźni” – do dość często spotykanych metod rekrutacji należy min: spoufalanie się, okazywanie troski, zrozumienia, silnego i podzielanego zainteresowania ideami, celami lub planami osoby werbowanej. Choć Werbujący zazwyczaj z rozmysłem zatajają istotne informacje o funkcjonowaniu grupy, sami zaś usiłują zgromadzić jak najwięcej informacji o kandydacie; począwszy od adresu, numeru telefonu, charakteru wykonywanej pracy, zainteresowaniach a skończywszy na jego marzeniach, obawach, relacjach rodzinnych i aktualnych problemach.

  • PerswazjaWerbownicy sekt zwykle silnie akcentują, że ich rozmówcy posiadają wolny wybór a kwestia zaangażowania się w praktyki grupowe powinna być pozostawiona wyłącznie ich osobistej decyzji. Przekonują, że uczestnictwo w grupie nie wymaga porzucenia dotychczasowego trybu życia, wyznania, szkoły, rodziny, przyjaciół, zawodu czy zainteresowań. W kontekście tych zapewnień, trudniej jest rozpoznać wywieraną presję i łatwo o złudzenie, że podejmuje się samodzielne wybory. Potem, gdy poziom wymagań ze strony grupy niepostrzeżenie staje się coraz wyższy, młody człowiek, z przeświadczeniem o "wolności" własnego wyboru, porzuca szkołę i "materialne" zainteresowania, izoluje się od rodziny i przyjaciół...

  • Presja grupyprawidłowość ta zachodzi np. wtedy, gdy na kilkugodzinnym publicznym wykładzie, organizowanym przez grupę psychomanipulacyjną, znajduje się jedna osoba "z zewnątrz" a reszta uczestników to właściwi członkowie grupy. Jednomyślność i silne przekonanie o słuszności wyznawanych idei wśród kilkudziesięciu pozostałych osób, uczestniczących w spotkaniu - dla osoby "poszukującej", nieświadomej nacisku grupowego, może stać się niecodziennym i silnym przeżyciem, "doświadczeniem prawdy".

  • Angażowanie autorytetówBadania Stanley'a Milgrama wykazały jak silny we współczesnej kulturze może być nacisk na posłuszeństwo autorytetom. Wielu normalnych, psychicznie zdrowych ludzi, wbrew własnej woli zadawało innemu człowiekowi bolesne i niebezpieczne wstrząsy elektryczne na polecenie osoby, stanowiącej w określonym momencie autorytet. Nie chodzi tu w istocie o uleganie faktycznemu autorytetowi ale jego oznakom. Większość sekt intensywnie zabiega o to, by sztucznie zwiększyć swoją wiarygodność. Grupy te potrafią wymienić wiele osób i instytucji, które popierają ich działalność. Najczęściej wykorzystują autorytety naukowe, religijne, polityczne, młodzieżowe, instytucji charytatywnych i "pokojowych".

  • Technika „małych kroków” – wymuszanie wielu drobnych decyzji, które nawet jeśli są błędne mają tendencję do samopodtrzymywania się, dzięki temu, że „zapuszczają korzenie”. Innymi słowy – ludzie często usprawiedliwiają przed samym sobą podjęte decyzje wymyślając nowe powody i uzasadnienia;

  • Ukryty system kar i nagródmodelowanie zachowania adepta bez jego świadomości poprzez wyrażanie aprobaty, bądź dezaprobaty i nakłanianie go w ten sposób do działania zgodnego z interesami danej grupy

  • Reinterpretacja rzeczywistości – wielokrotne powtarzanie tych samych tekstów, czytanie lektur, naśladowanie osób znaczących w grupie powoduje kształtowanie się nowej tożsamości;

  • Szantaż emocjonalny – wzbudzenie strachu przed nieistniejącym wrogiemoraz karą z powodu opuszczenia grupy;

  • Autocenzura myśleniaindywidualizm, krytyczne, samodzielne myślenie jest identyfikowane ze starymi (złymi) schematami myślenia lub z brakiem wiary;

  • Techniki relaksacyjne i hipnotyczne – wprowadzanie w odmienne stany świadomości za pomocą monotonnego powtarzania sylab, ćwiczeń oddechowych, rytmicznego tańca, długotrwałej koncentracji, itp. w celu podwyższenia podatności na sugestię i zmiany percepcji zewnętrznej rzeczywistości.

Do góry