Ocena brak

Sekty religijne zagrożeniami dla optymalnego rozwoju młodego pokolenia

Autor /Oskar Dodano /02.09.2011

W historii ludzkości sekty są znane od wieków, jednak w ostatnich latach zarówno na świecie, jak i w naszym kraju nastąpiła wręcz eksplozja różnych ruchów religijnych, związków wyznaniowych, częstokroć określanych mia­nem sekt. Raporty o Stanie Bezpieczeństwa Państwa, a także inne opracowania wskazują, iż aktualnie działa około 22 tysiące sekt (por. Fredek, 1998, s. 16). Przy czym jedne z nich funkcjonują na zasadach uregulowanej sytuacji pra­wnej, inne jako związki wyznaniowe oczekują na wpis do rejestru. Wiele jednak sekt działa nielegalnie niejako za parawanem pewnych mniej lub bar­dziej fikcyjnych stowarzyszeń, fundacji, gabinetów odnowy biologicznej, ośrodków prowadzących różne kursy bioenergoterapii, samorealizacji, samopoznania, rozwoju samoświadomości, nauki języków obcych, nauki ob­sługi komputerów, udzielania korepetycji itp.

Sekty w naszym kraju są roz­powszechnione przede wszystkim w dużych aglomeracjach miejskich, jak: Warszawa, Kraków, Wrocław, Gdańsk, Gdynia, Sopot. Nie brak ich jednak w mniejszych miejscowościach, a nawet na wsiach. Rozkwit działalności sekt uwidacznia się szczególnie na terenach województw przygranicznych (suwalskie, wrocławskie, zielonogórskie). Poza tym wiele sekt wykupiło w naszym kraju różne posiadłości niemalże we wszystkich rejonach Polski i w nich tworzą swoiste enklawy ze szczególnym stylem życia (patrz: Raport o Stanie Bezpieczeństwa Państwa. Rozdział VII. Biuro Bezpieczeństwa Naro­dowego. Warszawa 1995).

Współcześnie sekty najczęściej określane są jako odszczepieńcze ruchy religijne, odłamy wyznaniowe, które odłączyły się od wyznania macierzy­stego całkowicie bądź pozostawiły sobie pewne elementy tego wyznania, czy nawet do swoich potrzeb zmodyfikowały je i dołączyły własne w posta­ci „objawień" i innych mniej lub bardziej spekulatywnych rozwiązań i wszy­stkie te aspekty wytyczają ich sposoby działań (por. Walicka, 1991; Steffan, 1993; Zwoliński, 1995,1996).

Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzynarodowego kardy­nał F. Arinze (1991, nr 7) proponuje następujący podział sekt:

1) efekty powołujące się na Biblię, lecz będące w innym sensie odszczepieniem od chrześcijaństwa;

2) sekty wywodzące się z buddyzmu, .ale odrzucające pewne tezy tej re­ligii;

3) sekty wywodzące się z hinduizmu lub wielu innych religii tradycyj­nych włączające w swoje ideologie niektóre z założeń tych religii z chrześcijaństwem włącznie;

4) sekty o charakterze eklektycznym, gnostycznym, okultystycznym z magią, spirytyzmem, w tym także „kościoły" scientystyczne.

Zatem różne są powinowactwa sekt z innymi religiami. Różny też jest stosunek członków sekt do innych wyznań i religii, niejednolite są również nastawienia sekt do otoczenia społecznego, preferowanych wartości i obo­wiązujących w nim norm, bowiem najczęściej członkowie sekt tworzą włas­ne wartości i wypracowują dla swoich grup odrębne kanony postępowania. Analizując literaturę ukazującą działalność sekt, należy przyjąć, że wszy­stkie te grupy cechują specyficzne odrębności, począwszy od założeń ideolo­gicznych poprzez własny system wartości, własne przedmioty kultu i czci ze szczególnymi ceremoniałami i obrzędowością, własny sposób życia członków, w tym inne formy zachowań i sposobów porozumiewania, a tak­że inny styl ubierania się i uczesania. Słowem, wiele odrębności cechuje sek­ty i ujęcie ich wspólnymi ramami nie jest zadaniem prostym, zważywszy licz­bę działających sekt (por. Boerworth, 1994; Pawłowicz, 1995). Zwłaszcza że poza wymienionymi odrębnościami wiele sekt charakteryzuje jeszcze:

  • szczególne zaangażowanie członków na rzecz propagowania idei sekt i werbowanie do nich ludzi;

  • minimalizacja biurokratyzmu i formalizmu, brak komplikacji w zała­twianiu wszelkich spraw i rozwiązywania problemów;

  • bezpośrednie kontakty i silne więzi między członkami grupy;

  • łączenie celów religijnych z politycznymi i filozoficznymi;

  • nieuznawanie żadnych autorytetów poza wytworzonymi przez sekty;

  • izolacja od świata zewnętrznego;

  • szczególna kontrola członków sekt (por. Cekiera, Sołtysiak, 1999,s. 157-161).

W dobie współczesnej w sektach uczestniczy wiele dorastających osób. Uwypuklenia wręcz wymaga, że największy nacisk członkowie sekt kładą na werbowanie do swych szeregów młodego pokolenia. Uczestnictwo w se­ktach może doprowadzić do rozlicznych zaburzeń biopsychospołecznych. Jednak by móc przedstawić zagrożenia czyhające na młodych ludzi w sek­tach, ukazania wymagają niektóre uwarunkowania przyciągające do sekt młodzież.

Podobne prace

Do góry