Ocena brak

SCHÓRNER FERDINAND (1892-1973) - feldmarszałek

Autor /malolat Dodano /28.02.2011

Oficer niemiecki, wyróżniony w czasie I wojny światowej najwyż­szym pruskim odznaczeniem Pour le Merite. W kampanii polskiej w 1939 r. dowodził pułkiem, który doszedł do Lwowa. Od 1940 r. do­wodził 6 dywizją górską we Francji, a w 1941 r. na Bałkanach. Od stycz­nia 1942 r. dowodził XIX korpusem górskim na froncie munnańskim, który zatrzymał radziecką ofensywę na Kirkenes w Norwegii. Od paź­dziernika 1943 r. do lutego 1944 r. był dowódcą XL korpusu pancerne­go na Ukrainie i równocześnie do­wodził grupą ope-racyjną (Armee-abteilung) broniącą przyczółka Nikopol.

W marcu 1944 r. przejął dowodzenie Grupą Armii „Połu­dniowa Ukraina" (Heeresgruppe „Siidukraine"). Od lipca 1944 r. do­wodził Grupą Armii „Północ" (Hee­resgruppe „Nord"), a w styczniu 1945 r, objął stanowisko głównodo­wodzącego Grupą Armii „A", prze­mianowaną tego samego miesiąca na Grupę Armii „Środek" (Heeresgrup­pe „Mitte"). 5 kwietnia, promowany do stopnia feldmarszałka, został wskazany przez Hitlera w testamen­cie na naczelnego dowódcę wojsk lądowych. W kwietniu 1945 r. jego wojska, idąc z odsieczą Berlinowi, usiłowały bezskutecznie przedrzeć się przez ugrupowanie radzieckiego 1 Frontu Ukraińskiego (w tym 2 ar­mii WP). Schwytany przez wojska amerykańskie i wydany władzom ra­dzieckim, został skazany na 25 lat więzienia, lecz wyszedł na wolność w 1955 r.

Po powrocie do Republi­ki Federalnej Niemiec stanął w 1957 r. przed sądem oskarżony o okru­cieństwo wobec podległych mu żoł­nierzy i wydanie rozkazów egzeku­cji. Ostatecznie skazany na 4,5 roku więzienia za zabójstwo żołnierza, wyszedł na wolność po 3 latach.

Podobne prace

Do góry