Ocena brak

SCHELLENBERG WALTER (1910-1952) - Brigadefuhrer SS

Autor /malolat Dodano /28.02.2011

Szef niemieckiego wywiadu służby bezpieczeństwa SS (*SD, Sicherheitsdienst), karierę rozpo­czął w 1933 r., gdy zdecydował się wstąpić do *SS, a następnie do par­tii nazistowskiej NSDAP. W czasie zebrania partii nazistowskiej na uniwersytecie w Bonn zwrócił na siebie uwagę dwóch profesorów z SS, którzy zaproponowali mu wstąpienie do SD. Wówczas zain­teresował się nim Reinhard *Hey-drich, który w 1935 r. ściągnął go do kwatery głównej SD w Berlinie, gdzie zajął się sprawami kontrwy­wiadu. Jednym z pierwszych waż­nych zadań Schellenberga było za­pewnienie bezpieczeństwa Musso-liniemu w czasie wizyty w Berlinie w 1938 r. co wykonał wzorowo, otwierając sobie drogę do dalszej kariery. Z chwilą powołania Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rze­szy (*RSHA) w 1939 r. został sze­fem wydziału kontrwywiadu (Amt IVE) w urzędzie IV (*Gestapo). 9 listopada 1939 r. wsławił się po­rwaniem dwóch agentów brytyj­skich z holenderskiego miasteczka Venlo, co zwiększyło jego prestiż.

Sam Hitler wręczył mu wówczas Krzyż Żelazny i został promowany do stopnia Standartenfuhrera SS. Wkrótce otrzymał od ministra spraw zagranicznych Joachima von *Ribbentropa nierealne zada­nie uprowadzenia przebywającego w Portugalii księcia Windsoru -byłego króla Edwarda VIII, a zara­zem sympatyka Hitlera. Schellen-berg nie wykonał misji, ale dzięki wyjątkowemu sprytowi uniknął poważniejszych konsekwencji służbowych. 21 czerwca 1941 r. objął szefostwo wywiadu zagranicznego (urząd VI RSHA), który szybko zreorganizo­wał, tworząc skuteczną instytucję.

W 1944 r. z jej wydziałów I i II utworzono Amt Mil zajmujący się wywiadem wojskowym i dywersją, włączony do urzędu VI RSHA, co w połączeniu z nadzorem nad dawnym wydziałem III Abwehry (włączonym do Gestapo) oraz od­działem wywiadu na wschodzie oznaczało podporządkowanie Schellenbergowi całego wywiadu. Pod koniec wojny w Szwecji pod­jął próby wynegocjowania z alian­tami warunków traktatu pokojowe­go. Wydany aliantom, był świad­kiem na procesie norymberskim.

W styczniu 1948 r. amerykański sąd wojskowy skazał go na 6 lat więzienia. Wyszedł na wolność w 1951 r.

Podobne prace

Do góry