Ocena brak

Scharakteryzuj zmiany ukształtowania miednicy, kończyn dolnych i stopy w procesie posturogenezy

Autor /Aleksander Dodano /29.08.2011

W procesie posturogenezy u dzieci rozpoczynających chodzenie miednica ustawiona jest pionowo i w miarę kształtowania się krzywizn fizjologicznych kręgosłupa zwiększa swoje nachylenie ku przodowi. W okresie pokwitania u dziewcząt fizjologiczne nachylenie miednicy ku przodowi jest większe niż u chłopców .

U noworodków prawidłowością jest szpotawe ustawienie kolan oraz zgięciowe ustawienie stawów biodrowych i kolanowych, które wynika z przewagi zginaczy nad prostownikami. Szpotawe ułożenie kolan utrzymuje się do ok. 3 roku życia, poczym przechodzi w fizjologiczną koślawość po 4 roku życia. Proste kończyny dolne występują u dzieci w 7 roku życia. Podeszwowa cześć stopy u niemowląt jest wypełniona tkanką tłuszczową, a małe zaawansowanie procesów kostnienia wyklucza istnienie łuków podłużnego i poprzecznego. Początki chodzenia i coraz większe obciążenia kończyn dolnych stają się ważnym czynnikiem kształtującym stopę dziecka. W wieku 3-4 lat zaznacza się wklęsłość podeszwowej części stopy („stopa marszowa”), w 6 roku życia obydwa łuki kostne stopy są już wyraźne i ulęgają dalszemu szybkiemu rozwojowi do ok. 8 roku życia.

Podobne prace

Do góry