Ocena brak

Scharakteryzuj ubezpieczenia zdrowotne

Autor /Achacy Dodano /06.12.2011

W dniu 6 lutego 1997 roku, Sejm przyjął ustawę o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, zmieniającą w zasadniczy sposób zasady udzielania świadczeń zdrowotnych ich odpłatność, a przede wszystkim wprowadzającą system kontrolowania świadczeń.

Cechą charakterystyczną wprowadzenia powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego stała się jego powszechność i obowiązkowość. Zasada powszechności oznacza, że ustawa obejmuje ubezpieczeniem praktycznie wszystkich obywateli. Uprawnienia do świadczeń otrzymują osoby podlegające obowiązkowi ubezpieczenia, a także osoby ubezpieczające się dobrowolne oraz członkowie ich rodzin. Definiując zakres podmiotowy ustawy normodawca zastosował metodę, która polega na wyliczeniu kolejnych kategorii osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia, a także osób ubezpieczających się dobrowolnie oraz członków ich rodzin.

Przepisy art. 8 ww. ustawy określają katalog osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, czyli ustalają podmiotowy zakres obowiązywania ustawy. Norma prawna wynikająca z tego obowiązku ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że nie podlega żadnej wykładni i musi być realizowana zgodnie z treścią zawartych w niej przepisów. Przy jej formułowaniu intencją ustawodawcy było objęcie tym przepisem wszystkich obywateli, którym przed dniem wejścia w życie ustawy przysługiwało prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych.

Osoby nie objęte tym obowiązkiem mogą w myśl przepisu art.9 ust.1 ustawy zostać ubezpieczone na podstawie pisemnego wniosku złożonego w Kasie Chorych. Wniosek ten ma charakter dobrowolnego oświadczenia woli osoby ubiegającej się o członkostwo w Kasie. Umowę o ubezpieczenie zdrowotne z wybraną Kasą Chorych mogą ponadto zawrzeć: osoby posiadające obywatelstwo polskie i zamieszkujące na terytorium Polski, oraz cudzoziemcy przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pobytowej z prawem do pracy, karty stałego pobytu lub karty czasowego pobytu. Na podstawie umowy o dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne zawartej z kasą chorych mogą ubezpieczyć się także: cudzoziemcy - studenci i słuchacze studiów doktoranckich studiujący w Polsce.

Członkami rodzin ww. osób w rozumieniu ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym są następujące osoby nie podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu z innego tytułu: a.dziecko własne, dziecko drugiego małżonka, dziecko przysposobione, dziecko obce przyjęte na wychowanie, również w ramach rodziny zastępczej, do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli kształci się dalej - do ukończenia 26 lat, natomiast jeśli jest niepełnosprawne w znacznym stopniu - bez ograniczenia wieku, b. małżonek, c. krewni wstępni pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym. Za członka rodziny uważa się także dziecko uprawnione do renty rodzinnej.

Sposób realizacji obowiązku ubezpieczenia określono w art. 11-16. Spełnienie obowiązku gwarantuje ubezpieczonemu prawo do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego. Natomiast sam obowiązek ubezpieczenia określony został w art. od 11-15, można zauważyć tu pewną regułę: powstaje on z pierwszym dniem w którym zaistniały okoliczności uzasadniające podleganie ubezpieczeniu, a wygasa w dniu w którym okoliczności te ustały.

Do ubezpieczenia zdrowotnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zasady, trybu i terminu zgłaszania do ubezpieczenia społecznego lub ubezpieczenia społecznego rolników. Zgłoszenie do ubezpieczenia powinno zawierać: wskazanie Kasy Chorych, nazwisko, pierwsze i drugie imię, nazwisko rodowe, płeć, adres zamieszkania, numer PESEL, datę urodzenia oraz numer NIP w przypadku osób, którym nadano ten numer. Gdy osoba zgłaszana do ubezpieczenia zdrowotnego nie ma nadanego numeru PESEL i numeru NIP, zgłoszenie powinno zawierać rodzaj i numer dowodu tożsamości. Zgłoszenie powinno zawierać również takie same dane ewidencyjne dotyczące członków rodziny objętych ubezpieczeniem.

Zakres świadczeń został określony w art. 31-51. z przepisów tych wynika między innymi, że osobom ubezpieczonym przysługują świadczenia mające na celu: zachowanie zdrowia oraz zapobieganie chorobom i urazom; wczesne wykrywanie chorób; leczenie; zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczenie. W celu realizacji tych uprawnień Kasa Chorych zapewnia ubezpieczonemu w szczególności: badania i poradę lekarską; badania diagnostyczne; leczenie (ambulatoryjne, w domu chorego, szpitalne oraz w ramach pomocy doraźnej); rehabilitację leczniczą; świadczenia pielęgniarskie.

Od 1 stycznia 2003 roku składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 8% podstawy wymiaru składki.

Ustawa wymienia siedem zasad funkcjonowania systemu ubezpieczeń zdrowotnych tj. zasada solidarności społecznej, samorządności, samofinansowania, prawa wolnego wyboru lekarza i Kasy Chorych, zapewnienia równego dostępu do świadczeń, działalności Kasy Chorych nie dla zysku, gospodarności i celowości działania.

Zasady te mogą być przydatne przy stosowaniu wykładni prawnej postanowień ustawy. Chodzi zwłaszcza o wykładnie systemową, w wyniku której ustala się znaczenie normy prawnej, ze względu na system do którego należy i powiązania z innymi normami. Mają one charakter klauzul generalnych.

Podobne prace

Do góry