Ocena brak

Scharakteryzuj ogólną administrację pracy

Autor /Achacy Dodano /06.12.2011

Struktury organizacyjne administracji pracy można podzielić dwuczłonowo – na administrację ogólną i administrację specjalną.

Pierwszą tworzą Minister Pracy i Polityki Socjalnej, Krajowy Urząd Pracy oraz wojewódzkie i powiatowe urzędy pracy, druga zaś Państwowy Inspektor Pracy i wojewódzcy inspektorzy pracy. Podstawę wyodrębnienia administracji specjalnej prawa pracy stanowi bezpośrednie podporządkowanie Państwowego Inspektora Pracy Sejmowi Rzeczpospolitej. Takie usytuowanie pozycji prawnej Państwowego Inspektora Pracy zapewnia mu niezależność od struktur administracji ogólnej, a więc i rządowej.

Działalność organizatorska Ministra Pracy i Polityki Socjalnej oraz podległych mu agend terenowych obejmuje ogół stosunków związanych z zatrudnianiem pracowników. Koncentruje się ona w ostatnich latach na polityce zatrudniania, ograniczania bezrobocia i pomocy dla osób poszukujących pracę.

Ustawa z 23 października 1987 r. O utworzeniu urzędu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej wyróżnia kilka kierunków działalności tego organu, a mianowicie w zakresie:

1.zatrudnienia i efektywnego wykorzystania zasobów pracy,

2.organizacji i humanizacji warunków pracy,

3.wynagrodzeń i innych świadczeń za pracę,

4.polityki socjalnej, w tym ubezpieczeń społecznych i świadczeń socjalnych oraz pomocy społecznej.

Do zadań tego ministra należy też współdziałanie w opracowaniu planów społeczno-gospodarczych, budżetu państwa oraz bilansu przychodów i wydatków ludności, a także współpraca z organizacjami społecznymi w zakresie pomocy społecznej i z organizacjami międzynarodowymi.

W zakresie zatrudniania i wykorzystania zasobów pracy wskazana ustawa kładzie akcent na:

1.analizowanie przestrzegania przepisów prawa pracy i współdziałanie w tym zakresie z właściwymi organami,

2.współdziałanie w opracowywaniu bilansów zasobów pracy,

3.koordynowanie dokształcania kadr,

4.dysponowanie środkami Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

W przedmiocie organizacji i humanizacji warunków pracy do zadań MPiPS należy w szczególności:

1.upowszechnianie efektywnych rozwiązań w dziedzinie organizacji pracy,

2.inicjowanie prac związanych z atestacją stanowisk pracy i normowaniem pracy,

3.analizowanie i ocenę wykorzystania czasu pracy,

4.koordynowanie opracowań resortowych dotyczących nomenklatury z tytułu uciążliwych i szkodliwych warunków pracy.

Zadania z zakresu wynagrodzeń i innych świadczeń za pracę wykonuje MPiPS przez:

1.opracowywanie i upowszechnianie metod wartościowania pracy oraz zasad tworzenia taryfikatorów kwalifikacyjnych, siatek i tabel wynagrodzeń zasadniczych,

2.projektowanie zasad ustalania najniższego wynagrodzenia i sterowania relacjami płac,

3.projektowanie zasad tworzenia motywacyjnych systemów w zakładach pracy,

4.rejestrowanie ponadzakładowych układów zbiorowych pracy.

Do zadań z zakresu polityki socjalnej należy w szczególności:

1.analizowanie i ocenianie kształtowania się dochodów i kosztów utrzymania poszczególnych grup ludności,

2.organizowanie pomocy społecznej instytucjonalnej i środowiskowej dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej,

3.ustalanie zasad funkcjonowania i organizacji placówek pomocy społecznej.

Zadania z zakresu zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu realizuje MPiPS przy pomocy Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy.

Krajowy Urząd Pracy jest centralnym organem administracji państwowej i podlega MPiPS. Prezes tego urzędu jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek MPiPS, zaopiniowany przez Naczelną Radę Zatrudnienia. Organizację szczegółowe zasady i zakres działania Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy określa w drodze rozporządzenia MPiPS. Organem opiniodawczo-doradczym MPiPS w sprawach zatrudnienia jest Naczelna Rada Zatrudnienia. Składa się ona z 24 osób, powoływanych w równych częściach spośród przedstawicieli reprezentowanych organizacji związkowych, organizacji pracodawców, organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego.

Organem zaś opiniodawczo-doradczym wojewody w tych sprawach jest wojewódzka rada zatrudnienia, a kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej rejonowa rada zatrudnienia.

Członków Naczelnej Rady Zatrudnienia i wojewódzkich rad zatrudnienia powołuje MPiPS, a powiatowych rad zatrudnienia wojewoda spośród kandydatów zgłoszonych przez wyżej wskazane organy i organizacje.

W Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej powołano stanowisko Pełnomocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych, w randze sekretarza stanu. Do zadań jego należy w szczególności opracowywanie zadań polityki w zakresie zatrudniania, rehabilitacji oraz warunków pracy osób niepełnosprawnych. Pełnomocnik jest równocześnie Prezesem Rady nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Organami Funduszu są Rada Nadzorcza i Zarząd. Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie rehabilitacji zawodowej, leczniczej i społecznej osób niepełnosprawnych. Pochodzą one przede wszystkim z miesięcznych wpłat na Fundusz, do których zobowiązane są zakłady pracy zatrudniające co najmniej 50 pracowników, w których wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi mniej niż 6 %.

Do zadań dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy należy w szczególności:

1.koordynowanie działalności powiatowych urzędów pracy,

2.opracowanie propozycji do planów Funduszu Pracy oraz sprawozdań z wykorzystania środków funduszu,

3.wykonywanie zadań z zakresu zatrudniania i rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

4.realizacja zadań wynikających z przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy,

5.wydawanie decyzji w sprawach zatrudnienia cudzoziemców.

Zadania kierownika powiatowego urzędu pracy obejmują między innymi:

1.udzielanie pomocy bezrobotnym w znalezieniu pracy i pracodawcom w pozyskiwaniu pracowników

2.inicjowanie tworzenia dodatkowych miejsc pracy oraz udzielanie pomocy bezrobotnym w podejmowaniu działalności na własny rachunek,

3.rejestrowanie bezrobotnych, przedstawianie im propozycji zatrudnienia lub szkolenia, prac interwencyjnych i robót publicznych, a w razie braku takich możliwości wypłacanie uprawnionym zasiłków,

4.inicjowanie i finansowanie prac interwencyjnych, robót publicznych i zatrudnienia absolwentów,

5.współdziałanie z rejonowymi radami zatrudnienia w zakresie przeciwdziałania negatywnym skutkom bezrobocia, a w szczególności przy podziale środków finansowych z Funduszu Pracy.

Kierownik powiatowego urzędu pracy wydaje decyzje o:

1.uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz o utracie osoby bezrobotnej,

2.przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie prawa do zasiłku lub zasiłku szkoleniowego,

3.obowiązku zwrotu przez bezrobotnego nienależnie pobranego zasiku, zasiłku szkoleniowego lub kosztów szkolenia,

4.odroczeniu zwrotu lub rozłożeniu na raty nienależnie pobranego świadczenia

5.umorzeniu części pożyczki udzielonej z Funduszu Pracy.

Podobne prace

Do góry