Ocena brak

Scharakteryzować teorie Lernera i Buchanana

Autor /Wawrzyniec Dodano /08.12.2011

Teoria Lernera (neokeynesowska) - w opinii Lernera zasadniczym kryterium stosowania instrumentów fiskalnych po stronie dochodów i wydatków jest skuteczne działanie w celu zapewnienia pełnego zatrudnienia oraz zapobiegania inflacji. Środkiem na to jest regulacja wydatków publicznych. Zaleca większe wydatkowanie w chwili gdy wydatki prywatne są niewystarczające dla pełnego zatrudnienia oraz zastosowania progresywnych podatków, gdy nadmierny wzrost wydatków globalnych grozi wywołaniem zjawisk inflacyjnych. Zakwestionował zrównoważony budżet, niskie podatki, minimalizację długu publicznego.

Teoria Buchanana (neokeynesowska)

- koncepcja organiczna - instytucja państwa jest integralnym elementem społeczeństwa , działa głównie w jego imieniu i na jego rzecz. Podstawowym kryterium wydatków powinna być maksymalizacja społecznej użyteczności lub ogólnego dobrobytu. Poprzez finanse publiczne rząd może zwiększać użyteczność pieniężnych środków publicznych. Alokacja środków budżetowych i kształtowanie dochodów publicznych ma przekroczyć negatywne skutki ciężarów podatkowych poniesionych przez społeczeństwo.

- koncepcja indywidualistyczna - państwo i obywatele są antagonistami, zakłada ekwiwalentność świadczeń - tyle korzyści z dóbr konsumpcyjnych ile ponosi się ciężarów podatkowych.

Systemy fiskalne Buchanana:

- system pogłębiający nierównomierny podział dochodów w społeczeństwie - większe podatki niż świadczenia uboższej części społeczeństwa, większe świadczenia od wniesionych podatków osób lepiej sytuowanych (współcześnie: system regresywny)

- system neutralny - korzystanie ze świadczeń w stopniu w jakim ponosi się ciężary podatkowe (współcześnie: system proporcjonalny)

- system redystrybucyjny - większe świadczenia niż podatki uboższej części społeczeństwa, dopłaty w postaci podatków osób lepiej sytuowanych (współcześnie: system progresywny)

Podobne prace

Do góry