Ocena brak

Scharakteryzować dorobek polskiej socjologii okresu międzywojennego

Autor /PanPikus Dodano /02.01.2012

Doniosłym wydarzeniem w dziejach każdej nauki jest uzyskanie statusu dyscypliny uniwersyteckiej. Socjologia polska nabyła go w początkach Drugiej Rzeczypospolitej, głównie dzięki F.Znanieckiemu, który zrezygnował z dobrze zapowiadającej się kariery naukowej w Stanach Zjednoczonych i powrócił do kraju, aby w nowo utworzonym Uniwersytecie Poznańskim zorganizować studia socjologiczne. W tym Uniwersytecie, w roku 1920, pod jego kierownictwem powstała Katedra Socjologii i Filozofii Kultury, później Instytut Socjologiczny, przekształcony w roku 1927 w Polski Instytut Socjologiczny. W trzy lata później, w roku 1930, zaczął się ukazywać „Przegląd Socjologiczny” - organ tej ogólnopolskiej instytucji naukowej. Założycielem i redaktorem naczelnym tego czasopisma był F. Znaniecki. Czasopismo to, jako pierwsze w Polsce o profilu wyłącznie socjologicznym, wychodzi do dziś, lecz w łódzkim ośrodku naukowym. Od roku 1930 zaczęto kształcić magistrów socjologii, czyli od tej pory socjologia w Polsce uzyskała status dyscypliny uniwersyteckiej.

Rozwój i dorobek socjologii polskiej w dwudziestoleciu międzywojennym był znaczący. Wykształcono 12 samodzielnych pracowników nauki, wydano wiele wartościowych publikacji książkowych, w tym czterotomowe dzieło J. Chałasińskiego „Młode pokolenie chłopów” (wyd.1938), oparte na bogatych materiałach wspomnieniowo - pamiętnikowych, dwutomowe „Pamiętniki chłopów” (wyd.1935-1936) z przedmową L.Krzywickiego i wiele innych. Polska socjologia w analizowanym stosunkowo krótkim i skomplikowanym okresie odbudowy państwowości prawie po 150-letniej niewoli stała się nauką zaakceptowaną w systemie kształcenia akademickiego i uzyskała wysoką pozycję wśród nauk humanistycznych i społecznych. Instytucje naukowe o socjologicznym profilu powołane na parę lat przed wybuchem drugiej wojny światowej nie zdołały w pełni rozwinąć działalności ze względu na sytuację wojenną.

Podobne prace

Do góry