Ocena brak

Savoir vivre'u przy stole

Autor /Sydney Dodano /19.04.2011

 

Prawidłowe i sprawne przygotowanie spotkania towarzyskiego wymaga pewnych wiadomości i umiejętności, poczucia estetyki, dużej dokładności oraz terminowego załatwienia lic mych, drobnych problemów.

Spotkania towarzyskie mogą mieć formę: śniadania, kolacji, bądź kolacji typu: stół - bufet, lampka wina, aperitif, przyjęcie bufetowe. Najczęstsze zastosowanie mają jednak śniadania i kolacje.

Śniadanie jest spożywane w południe, rozpoczyna się od godz. 12:30. Kolacja natomiast odbywa się o godz. 20:00 lub nieco wcześniej - o 19:00, a nawet o 18:00. Goście i gospodarze zajmują miejsce przy stole według hierarchii zajmowanych stanowisk. Poczęstunek odbywa się według uprzednio przygotowanego menu z odpowiednio dobranymi napojami

 

Rozsadzanie przy stole

 

Rozsadzanie gości przy stole to zadanie trudne i odpowiedzialne. Wymaga przestrzegania zasady pierwszeństwa, dokładnego przemyślenia i taktu tak, aby nikogo nie dotknąć i wszystkim zapewnić dobre samopoczucie.

Przystępując do rozsadzenia sporządzamy listę uczestników i dzielimy na dwie kolumny.

W jednej umieszczamy gości, a w drugiej współgospodarzy.

Istnieje kilka sposobów rozsadzania. Jeden z nich stosowany jest w czasie przyjęć, w których uczestniczą tylko goście bez żon lub mężów. Gospodarz zajmuje miejsce w środku dłuższego boku stołu. Naprzeciwko siebie przeznacza miejsce gościowi honorowemu, następny z kolei gość zajmuje miejsce 1, znajdujące się po prawej stronie gospodarza, a gość 2 po lewej stronie. Miejsce po prawej i lewej stronie gościa honorowego - I i II przeznaczone zostaną dla współgospodarzy. Goście i współgospodarze zostają rozsadzeni na przemian według hierarchii i zajmowanych stanowisk.

 

Plan rozsadzenia gości przy stole przedstawia schemat.

 

Jeżeli przyjęcie jest urządzone przez gospodarza i gospodynię, to stosuje się dwa inne sposoby rozsadzania. Gospodarze siedzą naprzeciwko siebie, pośrodku dłuższych boków stołu. Lista gości ułożona według pierwszeństwa zawiera dwie kolumny: kolumna mężczyzn otrzymuje, np. numerację arabska, a kolumna kobiet - rzymską.

 

 

 

 

Menu

 

Słowo „menu” ma dwa znaczenia. W pierwszym przypadku oznacza zestaw dań podawanych w czasie posiłku według określonej kolejności. A w drugiej - kartę, którą kładziemy na stole obok talerza podstawowego. Zawiera on spis serwowanych potraw i napojów.

Układając menu, kierujemy się powszechnie obowiązującą kolejnością, w jakiej spożywamy poszczególne dania: przystawka, zupa, danie rybne, danie mięsne, sery, deser, kawa. W czasie śniadań menu jest skromniejsze w porównaniu z kolacjami.

Przystawki mają na celu pobudzenie apetytu, a dania - zaspokojenie go. Przystawki najczęściej nie mają dodatków, a do dań są one z reguły.

Sery podaje się po daniu mięsnym. W niektórych krajach istnieje zwyczaj podawania serów zamiast deserów lub po deserach.

Kawę podaje się w innym pomieszczeniu, czasem w tym samym, w którym odbył się posiłek. Do kawy podawanej po zakończeniu śniadania i kolacji nie podaje się tortów i ciast, co zasadniczo odbiega od praktyki życia codziennego.

Do różnych dań podaje się różne napoje. Do zupy zazwyczaj nie podaje się żadnych napojów alkoholowych, do przystawek najbardziej pasują wina wytrawne lub wódka, do ryb i dań z jaj - białe wino wytrawne, do kawioru - wódka i szampan, do potraw z grzybów - czerwone wino wytrawne, do mięsa - czerwone wino wytrawne, do deseru - szampan, miód pitny, portwajn, węgierski tokaj, portugalska madera oraz inne wina słodkie lub półsłodkie, do kawy - koniak, winiak, likiery.

 

Przygotowanie stołu

 

Stół nakrywamy białym lub też kolorowym obrusem dostosowanym wielkością do jego powierzchni. Brzegi obrusa zwisają poza krawędzią stołu, równo ze wszystkich stron na długość 20-30 cm. Obrus powinien być świeży, co podkreślają fałdy powstałe w wyniku jego złożenia.

Serwetki stanowią całość z obrusem i znajdują się na talerzu przeznaczonym na przystawkę lub obok talerza podstawowego, z jego lewej strony.

Przed każdym gościem znajduje się talerz, zwany podstawowym. Talerze podstawowe znajdują się w odpowiedniej od siebie odległości, tj. 60 cm, aby goście czuli się swobodnie, a kelner miał dobry dostęp podczas serwowania dań.

Po lewej stronie talerza podstawowego znajduje się mały talerzyk na bułeczki, chleb, masło. Pieczywo kładzie się przed zajęciem miejsc przez gości.

Noże, widelce i łyżki układa się według kolejności użycia, rozpoczynając od zewnątrz w kierunku talerza. Z lewej strony leżą widelce, z prawej - noże, łyżka do zupy, jeśli od niej rozpoczynamy posiłek, znajduje się z prawej strony, najdalej od talerza. Wszystkie noże są ułożone ostrzem skierowanym w lewą stronę. Równoległe do krawędzi stołu kładzie się sztućce do deseru, łyżeczka znajduje się nad widelczykiem, przy czym jej rączka jest od prawej strony, zaś widelczyka - od lewej.

Liczba i rodzaj kieliszków zależy od tego, jakie napoje wybrano do posiłku. Kieliszki ustawia się za talerzem nieco z prawej strony, szeregując je według kolejności użycia.

Przy nalewaniu wina białego szyjka butelki znajduje się na wysokości około 5 cm nad kieliszkiem, przy winach musujących ponad 10 cm, by w ten sposób ułatwić powstanie pięknej „korony”.

Jednym z elementów dekoracji są kwiaty, które umieszczamy w płytkich naczyniach, aby nie odgradzały gości siedzących naprzeciwko i nie przeszkadzały swobodnie rozmawiać. Innym elementem dekoracji są świece umieszczone w lichtarzach. Świece powinny być stosunkowo grube i wysokie, a kolorem dostosowane do pozostałych elementów dekoracji. Ostatnią czynnością jest ułożenie kartoników z nazwiskami gości. Umieszcza się je przed każdym nakryciem, co ułatwia gościom odnalezienie swego miejsca. Są wykonane z białego brystolu, mają kształt biletu wizytowego i zawierają imię i nazwisko, niekiedy tytuł naukowy i stanowisko gościa. Kartoniki są położone na kieliszku do białego wina, aby lepiej były widoczne, albo też na złożonej serwetce.

 

Podawanie do stołu

 

Podanie do stołu odbywa się według następujących zasad:

  • wszystkie dania podaje się z lewej stronie gościa,

  • talerze po zjedzonym daniu zabiera się z prawej strony gościa,

  • kolejność podawania uzależniona jest od starszeństwa gości, rozpoczyna się ono od kobiet siedzących po prawej i lewej stronie gospodarza,

  • jeśli przy stole będą tylko goście bez żon i mężów, podawanie rozpocznie się od głównego gościa, a następnie,będą obsłużeni pozostali uczestnicy przyjęcia.

 

Aperitif

 

Po przybyciu gości podaje się aperitif - koktajl. wermut, campari lub gin z tonikiem, soki, do tego migdałki, orzeszki, itp., Jeśli śniadanie lub obiad rozpoczyna się od zupy (nie będzie przystawki) można obok jednego z wyżej wymienionych napojów alkoholowych – podać wódkę.

­Aperitif trwa 15 - 30 minut i ma dwa cele: zająć gości, którzy już przybyli i czekają na pozostałych oraz pobudzić apetyt. Stąd też w czasie aperitifu nie podaje się słodkich win i soku pomarańczowego. Podanie napojów bezalkoholowych jest sprawą konieczną gdyż wśród gości zawsze znajdują się osoby, które muszą zachować ostrożność w spożyciu alkoholu z różnych powodów. Aperitif podaje się z chwilą przybycia pierwszych gości. W czasie aperitifu gospodarze witają gości, przedstawiają i nawiązują rozmowę.

 

Etykieta

 

Po zajęciu miejsca przy stole bierzemy serwetkę i rozkładamy ją na kolanach, nie wsuwamy jej za kołnierz lub za pas spodni. Przed sięgnięciem po kieliszek ocieramy lekko usta serwetką. Siedząc przy stole, nie poprawiamy ubrania, włosów, a panie nie pudrują twarzy i nie malują ust.

Pierwsza rozpoczyna jeść gospodyni lub gospodarz. Wino pijemy pomału, drobnymi łykami, trzymając kieliszek za nóżkę.

Przy stole nie załatwiamy konkretnych spraw, stąd też rozmowa ma z zasady bardziej ogólny charakter. W czasie prowadzonych rozmów niczego nie krytykujemy, nie potwierdzamy nawet krytycznych uwag głoszonych przez gospodarzy.

 

 

Toasty

Nieodłącznym elementem śniadań i obiadów są toasty. Gospodarz zabiera głos zawsze jako pierwszy i stojąc wygłasza toast. Wita gości, a w szczególności gościa honorowego i jego małżonkę.

W toaście mogą być zawarte uwagi dotyczące wzajemnych stosunków, rezultatów przeprowadzonych rozmów oraz fakty z życia, wspomnienia, anegdoty.

Najlepszy toast jest niewątpliwie krótki. Odpowiada gość honorowy, dziękując za zaproszenie, za przyjemną atmosferę, ustosunkowuje się do wypowiedzianych uwag, pije zdrowie gospodarzy.

Wygłaszając toast, staramy się utrzymać kontakt ze wszystkimi i dlatego wzrok nasz nie może być cały czas skierowany na jedną osobę. W czasie wygłaszania toastu uczestnicy przyjęcia wstrzymują się od rozmowy i uważnie słuchają, nie okazując mimiką twarzy aprobaty lub dezaprobaty.

 

Podobne prace

Do góry