Ocena brak

SAVARY Anne-Jean-Marie-Rene (26 IV 1774 - 2 VI 1833), ks. Rovigo, gen. franc.

Autor /Cieszygor123 Dodano /14.06.2013

Jeden z zaufanych ludzi Napoleona. Ur. w Marcq-et-Chevrie-res, dep. Ardenów. Od 1789 w wojsku, walczył nad Renem, 1797 adiutant Desaixa, z którym uczestniczył w wyprawie do Egiptu. Po śmierci Desaixa pod Marengo został adiutantem Bonapartego. Zyskawszy jego zaufanie, wykonywał odpowiedzialne zadania wojskowe i polityczne. 1803 gen. bryg., zajmował się tropieniem Cadoudala i jego ludzi.

1804 doprowadził do egzekucji ks. d'Enghien, w 1805 gen. dyw. W kampanii 1805 posłany z misją do cara Aleksandra I, odznaczył się pod Austerlitz, potem pod Jeną, kierował oblężeniem Hameln, w I 1807 dow. 5 korpusu W A na miejsce chorego Lannes’a, pobił ros. gen. Essena pod Ostrołęką, dowodził fizylierami gwardii pod Lidzbarkiem, walczył pod Frydlandem, gub. Starych Prus z siedzibą w Królewcu.

Posłany z misją dyplomatyczną do Petersburga. 1808 skłonił króla Hiszpanii Ferdynanda, aby udał się do Bajonny, w V 1808 otrzymał tytuł ks. Rovigo, dowodził Armią Hiszpanii po Muracie. 8 VI 1810 min. policji na miejsce Fou-chego, pozostawał na tym stanowisku do 3 IV 1814. Podczas zamachu stanu Maleta w X 1812 aresztowany i osadzony na kilka godzin w więzieniu la Force. Podczas Pierwszej Restauracji w niełasce, w III 1815 inspektor generalny żandarmerii.

Po upadku Napoleona chciał towarzyszyć cesarzowi, ale został zatrzymany przez Anglików i uwięziony na Malcie. Zdołał zbiec, w 1816 zaocznie skazany we Francji na karę śmierci. Schronił się w Smyrnie, potem w Austrii, gdzie pozostawał pod nadzorem policji. Do czynnej służby wrócił za Ludwika Filipa, 1831 dowodził armiąokupacyjnąw Algierii. Zm. w Paryżu.

Podobne prace

Do góry