Ocena brak

SASKA ARMIA

Autor /Cieszygor123 Dodano /14.06.2013

W 1806 piechota armii sas. składała się z p. grenadierów gwardii oraz 12 regimentów liniowych. Każdy z nich miał 2 bat., po 1 komp. grenadierskiej i 4 muszkieterskie, W czasie wojny komp. grenadierskie z kilku pułków łączono w 4-kompanijne bat. Pułki liczyły 1750 żoł., w 1810 zwiększono je do 2 tys.

Regimenty nosiły nazwiska swych pułkowników. W 1806 były więc pułki Kurfursta, von Sangera, Prinza Klementa, Prinza Antona, Prinza Maximi-liana, von Thummela, Prinza Frederika Augusta, von Lowa, Prinza Xavera, von Bilnaua, von Rech-tena i von Niesemeuschela. W XII1806 p. Kurfur-sta zmienił nazwę na Kónig Regiment, a 1810 pułki von Sangera, von Thummela, Prinz Xavera i von Bunaua rozwiązano. 1809 tyralierzy pułków liniowych zostali wyodrębnieni i utworzyli 1 oraz 2 bat. Schiitzen, czyli lekkiej piech. W 1809 utworzono też niewielki korpus strz. pieszych.

W 1806 kawaleria składała się z 4 regimentów ciężkiej jazdy: Gardę du Corps, karabinierów (rozwiązany 1810) oraz kirasjerów Kurfursta i Kochi-tzky’ego. WXII1806 kirasjerzy Kurfursta otrzymali nazwę kirasjerów Króla, a w VI1807 Leib-Kuras-sier-Garde. P. kirasjerów Kochitzky’ego przemianowano w 1808 na regiment Zastrowa, a po kampanii 1812, w związku z ogromnymi stratami, połączono z Leib-Ktirassier-Garde, jako Klirassier-Regiment.

Lekka jazda sas. składała się z 4 pułków szwoleżerów, po 4 szwadrony w każdym, i 1 p. huzarów, liczącego 10 szwadronów. Pułki szwoleżer-skie nosiły nazwy: Prinz Klement, Prinz Albrecht, Prinz Johann i von Polenz.

Artyleria w czasach pokoju podzielona była na niewielkie oddziały, rozrzucone garnizonami po całym kraju. W 1806 Saksonia miała 16 baterii pieszych i garnizonowych oraz 2 baterie konne. Każda liczyła po 6 dział.

Armia sas. po raz pierwszy wystąpiła po stronie Napoleona w kampanii 1807. Wystawiła wtedy 6--tys. kontyngent, składający się z bat. grenadierów von Sussmilcha (byli to grenadierzy z p. Prinza Klementa i von Óbschelwitza), bat. grenadierów von Cerriniego (grenadierzy z p. von Sangera i von Lowa), pp. Prinza Antona, von Sangera, Prinza Maximiliana. Do tego dochodził p. kirasjerów Króla (4 szwadrony), 90 szwoleżerów Prinza Jo-hanna, 60 szwoleżerów von Polenza i 2 baterie art. - 16 dział. 10 III 1807 kontyngent ten włączono do korpusu marsz. Lefebvre’a, jako jego 1 dyw. Sasi brali udział w oblężeniu Gdańska, a 10 VI przeszli jako 3 dyw. do korpusu marsz. Lannes’a. Walczyli następnie pod Lidzbarkiem Warmińskim i Frydlandem.

W kampanii 1809 Sasi wystawili 9 korpus WA marsz. Bemadotte’a. 1 dyw. tego korpusu była dowodzona przez gen. von Zeschwitza. W jej skład wchodziła 1 bryg. piech. gen. von Hartitzscha (bat. Leib-Grenadier-Garde, bat. grenadierów von Bose, bat. grenadierów von Hake, p. Kóniga o 2 bat. oraz p. von Dyherma mający 1 bat.), 2 bryg. piech. gen. von Boxberga (p. Prinza Maximiliana, p. Prinza Antona i p. Prinza Friedricha - wszystkie po 2 bat.), bryg. kaw. gen. von Gutschmidta (p. Gardę du Corps o 2 szwadronach, p. karabinierów, także o 2 szwadronach, p. szwoleżerów Prinza Klementa o 4 szwadronach, szwadron p. szwoleżerów Prinza Albrechta i p. huzarów o 3 szwadronach) oraz 2 baterie art. po 6 dział. 2 dyw. dowodził gen. von Polenz.

Składała się ona z 1 bryg. piech. gen. von Lecoqa (po 2 bat. p. Prinza Klementa, von Lowa i von Cerriniego), 2 bryg. piech. gen. von Zes-chaua (bat. grenadierów von Radeloffa, bat. grenadierów von Winkelmanna, 2 bat. p. von Niesemeuschela i bat. p. von Óbschelwitza), bryg. kaw. gen. von Feilitzscha (p. Leib-Ktirassier-Garde i p. szwoleżerów Prinza Johanna) oraz 2 baterii art. po 6 dział każda. Korpus sas. odznaczył się pod Wagram, gdzie poniósł krwawe straty.

W kampanii 1812 Sasi wystawili 7 korpus WA gen. Reyniera. Składał się on z 21 dyw. piech. gen. Edlera von Lecoqa (bryg. piech. gen. von Steindela i gen. von Nostitza), 22 dyw. gen. von Gutschmidta (bryg. piech. gen. von Kleugela i gen. von Sahra), 23 bryg. lekkiej jazdy gen. von Gablenza, bryg. ciężkiej jazdy gen. von Thielmanna oraz art. Bryg. von Thielmanna w składzie p. kirasjerów von Zastrowa, p. szwoleżerów Prinza Albrechta i 2 baterii art. konnej została wyodrębniona 9 IV i przekształcona w 20 bryg. ciężkiej kaw., włączonej do 4 korpusu jazdy rezerwowej gen. Latour-Maubourga. Pułki piech. von Rechtena i von Lowa stanęły garnizonem w Gdańsku i Głogowie.

7 korpus sas. działał na prawym skrzydle ugrupowania WA wraz z posiłkowym korpusem austr. Stanął na Białorusi i Wołyniu, gdzie miał zabezpieczać linie komunikacyjne, a przede wszystkim pilnować kierunku południowego, skąd spodziewano się Armii Dunajskiej adm. Cziczagowa. Sasi kilkakrotnie ścierali się z Rosjanami, na ogół bez powodzenia. Gen. Reynier, unikając starcia z Czi-czagowem, wycofał się na zach. brzeg Bugu, co umożliwiło Rosjanom zajęcie Mińska i Borysowa i przecięcie w ten sposób drogi odwrotu WA. W II 1813 korpus ten został pobity przez Rosjan pod Kaliszem.

20 bryg. ciężkiej jazdy dzielnie walczyła natomiast pod Możajskiem, gdzie jako pierwsza wdarła się w szańce reduty Rajewskiego. Utraciła wnet wszystkie konie, a spieszeni kirasjerzy rozproszyli się w czasie odwrotu. P. szwoleżerów Prinza Johan-na, przydzielony do 31 bryg. lekkiej jazdy gen. De-laitre’a, został wzięty do niewoli nad Berezyną wraz z dyw. gen. Partouneaux. W drugiej części kampanii do 9 korpusu Victora włączono pułki von Rechtena i von Lowa z garnizonów Gdańska i Głogowa. Dzielnie walczyły nad Berezyną w obronie mostów, dotarły nawet do Wilna, ale potem się rozproszyły.

Podobne prace

Do góry