Ocena brak

SANDOMIERZ, m. na lewym brzegu Wisły, w pobliżu ujścia Sanu

Autor /Cieszygor123 Dodano /14.06.2013

O które dwukrotnie w czasie kampanii 1809 walczyły wojska Ks. Warszawskiego z Austriakami.

Po podjęciu przez ks. Poniatowskiego ofensywy w Galicji, 15 V pod S. dotarł gen. Rożniecki z bryg. kaw. (2,5 i 6 p. jazdy), 2 bat. 6 pp. i dwiema komp. 8 pp. Równocześnie pojawił się tam gen. Sokol-nicki z bryg. piech. (6 i 12 pp.).

Miasta broniła załoga austr. pod komendą gen. Engermanna. S. został kilka miesięcy wcześniej na nowo ufortyfikowany, a dostępu do niego bronił na prawym brzegu przyczółek mostowy, nie w pełni jednak wykończony.

W nocy z 17 na 18 V Rożniecki zdobył ten przyczółek. Wprawdzie Sokolnickiemu nie udało się od razu wziąć samego miasta, ale Engermann, mając w swych szeregach wielu Polaków, rekrutów z Galicji, i obawiając się dezercji, podpisał 18 V kapitulację.

Austriacy odzyskali S. 18 VI, kiedy to gen. Geringer skłonił Sokolnickiego do podpisania konwencji, na mocy której Polacy - po parogodzinnej walce z przeważającymi siłami wroga - oddali miasto. Wkrótce potem do S. weszli Rosjanie, którzy -teoretycznie sprzymierzeni z Napoleonem - przekazali miasto Polakom. Na mocy pokoju w Schón-brunn S. znalazł się w granicach powiększonego Ks. Warszawskiego.

Podobne prace

Do góry