Ocena brak

Samorząd terytorialny w Belgii

Autor /mietek456 Dodano /18.07.2011

Belgia jest państwem federalnym, a jej podział administracyjny odzwierciedla złożoną strukturę etniczną, językową i kulturową tego kraju.

Belgia podzielona jest na trzy wspólnoty, trzy regiony oraz cztery regiony językowe. Dwa z trzech regionów dzielą się dalej na prowincje, po 5 w każdym. Trzeci region to region stołeczny Brukseli. Ponadto najniższym stopniem podziału są gminy, których jest 589.

Cztery z tych pięciu podziałów mają określone granice geograficzne: regiony, regiony językowe, prowincje i gminy. Natomiast w przypadku wspólnot sprawa jest bardziej skomplikowana. Zostały one bowiem powołane jako instytucje, w których kompetencji leży dbanie o rozwój języka i kultury. Ale zgodnie z prawem nie odnoszą się one do żadnej grupy ludności ani terytorium. Z drugiej strony mają one wyznaczony dokładnie obszar, na którym mogą legalnie działać: wspólnota flamandzka na terenie Flandrii i w Brukseli, francuska - na większości obszaru Walonii i w Brukseli, a niemieckojęzyczna - w niewielkiej części prowincji Liège (Walonia), przy granicy z Niemcami.

Trzy regiony autonomiczne Belgii:

region stołeczny Bruksela

Flandria

Walonia

Trzy wspólnoty:

francuska (Communauté Française),

flamandzka (Vlaamse Gemeenschap),

niemieckojęzyczna (Deutschsprachigen Gemeinschaft).

Cztery regiony językowe:

region francuskojęzyczny (język waloński),

region niderlandzkojęzyczny (język flamandzki),

dwujęzyczny region Brukseli,

region niemieckojęzyczny.

Prowincje Belgii:

Flandria:

Antwerpia (nid. Antwerpen, st. Antwerpia)

Brabancja Flamandzka (nid. Vlaams Brabant, st. Leuven)

Flandria Wschodnia (nid. Oost-Vlaanderen, st. Gandawa)

Flandria Zachodnia (nid. West-Vlaanderen, st. Brugia)

Limburgia (nid. Limburg, st. Hasselt)

Walonia:

Brabancja Walońska (fr. Brabant-Walloon, st. Wavre)

Hainaut (fr. Hainaut, st. Mons)

Liège (fr. Liège, niem. Lüttich, st. Liège)

Luksemburgia (fr. Luxembourg, st. Arlon)

Namur (fr. Namur, st. Namur)

Belgia jako państwo federalne skomponowana jest z pięciu wyodrębnionych organizacyjnie struktur tworzących jednocześnie pięć różnych lecz komplementarnych poziomów organów decyzyjnych obejmujących państwo centralne, wspólnoty, regiony, prowincje i gminy. Szczególne jest więc to, że istnieje sześć parlamentów, sześć rządów, ale również wielojęzyczność, połączenie dwóch kultur, połączenie skrajnej decentralizacji z silnym scentralizowaniem, rozbudowany aparat administracyjny i ciągłe reformy.

Suwerenność tego państwa została podzielona pomiędzy państwo centralne, wspólnoty i regiony znajdujące się blisko obok siebie lecz posiadające własne kompetencje.

Na poziomie narodowym władza ustawodawcza powierzana jest Izbie Reprezentantów i Senatowi, których kadencja trwa cztery lata. Obok nich władzę ustawodawczą realizuje także król. Na władzę wykonawczą składają się wspólnie rząd i król. Aktualnie rząd Belgii poza premierem liczy 5 wicepremierów, 11 ministrów, 12 sekretarzy stanu pełniących funkcję pomocniczą ministrów. Rada Ministrów obsadzana jest według zasady parytetu między kulturowymi grupami Belgów. Członkowie rządu są powoływani i odwoływani przez króla za zgodą parlamentu. Rząd jest kompetentny w sprawach, które nie są wyraźnie przyznane innym władzom centralnym czyli wspólnot i regionów.

Państwo federalne zachowało swą władzę nad sprawami związanymi z interesem krajowym: finansami, obroną, wymiarem sprawiedliwości, polityką zagraniczną (przy czym Wspólnoty i Regiony mają tutaj swoje uprawnienia) ubezpieczeniami społecznymi, większością kwestii związanych z ochroną zdrowia i sprawami wewnętrznymi. Państwo federalne sprawuje także kontrolę nad wspólnym dziedzictwem: systemem sądowniczym, siłami zbrojnymi, żandarmerią, policją, przepisami regulującymi organizację prowincji i okręgów miejskich, ubezpieczeniami społecznymi i większością przepisów dotyczących spraw społecznych ( bezrobocie, emerytury, dodatki rodzinne, ubezpieczenia zdrowotne). Również kwestia zadłużenia publicznego, polityki walutowej, płacowej i cenowej, w zakresie ochrony oszczędności, energii nuklearnej, przedsiębiorstw państwowych (jak np. koleje i poczta), federalnych instytucji kulturalnych i naukowych (jak np. Muzeum Sztuki Współczesnej i Starożytna Biblioteka Królewska) oraz nad wszystkim, co nie podlega władzy Wspólnot czy Regionów.

Podobne prace

Do góry