Ocena brak

SAMOAFIRMACJA

Autor /truchtacz Dodano /13.11.2012

 

SAMOAFIRMACJA ('samo'- + łc. ajfir-matio = potwierdzenie)

psych., et. Pozytywne ustosunkowanie się osoby ludzkiej do faktu własnego ist­nienia. Wśród warunków osiągnięcia tego rodzaju nastawienia egzystencjalnego wy­mienia się: odnalezienie sensu istnienia, przezwyciężanie pesymizmu i negacji wy­nikających z ograniczonych możliwości poznawczych, z problematyczności szczę­ścia, z niepowodzeń losowych. Według S. Szumanna, który w takim właśnie zna­czeniu używa określenia „afirmacja ży­cia", samoafirmację można osiągnąć po­przez: a) naturalne odczucie radości życia, czemu towarzyszy oceruanie go jako daru; b) pełny rozwój osobowości, realizowanej w działaniu i twórczości; c) odnalezienie transcendentnego sensu życia w miłości bliźniego i w zjednoczeniu z Dobrem Naj­wyższym.

W literaturze marksistowskiej terminów „samoafirmacja" bądź „afirmacja", zbliżo­nych do pojęcia samorealizacji {-^ samo-urzeczywistnienie /2/), używa się w tym znaczeniu, że człowiek potwierdza (afirmuje) siebie jako istotę społeczną.

Podobne prace

Do góry