Ocena brak

Salamandra luzytańska

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina salamandrowate (Salamandridae)

Wygląd: niezwykle smukła salamandra o wydłużonym, bocznie żebrowanym tułowiu, gładkiej i błyszczącej skórze, wypukłych oczach i delikatnych nogach. Grzbiet brązowawy do czarniawego, zazwyczaj z dwoma wyraźnymi złocistobrązowymi lub mie-dzianoczerwonymi podłużnymi pasami, łączącymi się na grzbietowej stronie wyjątkowo długiego ogona. Strona brzuszna brązowawa. W okresie rozrodczym samce mają modzele godowe na wewnętrznych powierzchniach przednich nóg i na wąskim ogonie. Całkowita długość ciała nie przekracza 150 mm.

Występowanie: północno-zachodnia część Półwyspu Iberyjskiego.

Środowisko: s. luzytańska związana jest z chłodnymi ciekami wodnymi. Występuje najchętniej na porośniętych bujną roślinnością brzegach potoków z licznymi kaskadami. Spotykana jest także nad strumieniami o umiarkowanym nurcie. W górach sięga rzadko ponad 1000 m n.p.m.

Tryb życia: dorosłe osobniki spędzają dzień w ukryciu pod leżącym drewnem lub kamieniami, przeważnie w cienistych miejscach w bezpośrednim sąsiedztwie wody; młode po przeobrażeniu są aktywne w ciągu dnia. Jeśli zamieszkiwany potok latem wysycha, salamandra zapada w sen letni, natomiast wydaje się, że najczęściej nie przechodzi snu zimowego. Ruchy ma zwinne jak jaszczurka i podobnie jak ona ma zdolność odrzucenia ogona (autotomii).

Rozród: po kopulacji, która odbywa się na lądzie lub w płytkiej wodzie, samica składa na przełomie października i listopada jaja do czystej, spokojnej wody; młode po przeobrażeniu są aktywne w ciągu dnia.

Pokarm: żywi się przede wszystkim owadami latającymi oraz naziemnymi chrząszczami i małymi pająkami, chwytanymi za pomocą bardzo długiego, wyrzucanego z pyska języka.

Podobne prace

Do góry