Ocena brak

Sądownictwo administracyjne w II RP

Autor /Adolf Dodano /11.08.2011

Konstytucja marcowa z 1921 roku przewidywała powołanie wieloinstancyjnego sądownictwa administracyjnego z Najwyższym Trybunałem Administracyjnym na czele. NTA utworzono na mocy ustawy z 1922 r. wzorowanej na rozwiązaniach austriackich. NTA był sadem jednoinstancyjnym. Na mocy ustawy o NTA utrzymano sądy administracyjne niższej instancji na terenach byłego zaboru pruskiego.

Były to: I instancjawydział powiatowy,  II instancja – wojewódzkie sądy administracyjne, III instancja – rewizyjna a Warszawie. Nadzór nad NTA powierzono Prezesowi Rady Ministrów. Skład: I prezes, Prezesi i sędziowie. Wszyscy posiadali wykształcenie prawnicze, a na mocy rozporządzenia z 1932 r. 1/3 kwalifikacje sędziowskie. NTA dzielił się na izby w liczbie od 2 do 5. Właściwości NTA określała Klauzula Generalna: kontrola zgodności z prawem aktów adm. wydawanych przez organy adm. Skargę do NTA można było wnieść dopiero po wyczerpaniu toku instancji administracyjnych – mógł to zrobić każdy. Kontrola legalności sprawowana przez NTA miała charakter następczy – dopiero po wydaniu decyzji adm. Wyroki Trybunału były ostateczne. NTA był sądem kasacyjnym.

Inwalidzki Sąd Administracyjny ( ISA ) – przewodniczący , sędziowie i ławnicy. Utworzony na czas określony – przejął orzecznictwo w sprawach skarg na decyzje o zaopatrzeniu emerytalnym i rentowym inwalidów wojennych i wojskowych osób po nich pozostałych. Trybunał Kompetencyjny – powstał do rozpatrywania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami adm. a sądami adm. lub innymi sądami.

Podobne prace

Do góry