Ocena brak

Sądowa kontrola oskarżenia

Autor /Longin Dodano /01.12.2011

Kpk posługuje się określeniem „ wstępna kontrola oskarżenia”. Kontrola ma charakter : formalny i merytoryczny.

Kontrola formalna należy do Prezesa Sądu (lub przewodniczącego wydziału, bądź upoważnionego sędziego). Bada on czy akt oskarżenia odpowiada warunkom formalnym wymienionym w art. 119, 332, 333 i czy zostały spełnione warunki wymienione w artykule 334. Akt oskarżenia będzie spełniał wymogi formalne, jeśli będzie zawierać:

1)oznaczenie oskarżyciela i jego adres

2)oznaczenie sądu, do którego jest skierowany i sprawy, jakiej dotyczy.

3.Dane osobowe oskarżonego

4)tzw. Konkluzje, czyli dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu ze wskazaniem czasu, miejsca i sposobu okoliczności jego popełnienia i skutków a zwłaszcza wysokości powstałej szkody

5)wskazanie, że czyn został popełniony recydywą

6)kwalifikacja czynu.

7)wskazanie sądu właściwego rozpoznania sprawy i trybu postępowania

8)uzasadnieniem, w którym należy przytoczyć fakty i dowody, na których oskarżyciel się opiera a w miarę potrzeby wyjaśnić podstawę prawną oskarżenia i omówić okoliczności, na które powołuje się oskarżony w obronie

9)listę osób z adresami, których wezwania żąda oskarżyciel.

10)wykaz innych dowodów, których przeprowadzenia na rozprawie głównej domaga się oskarżyciel.

11) datę i podpis sporządzającego akt oskarżenia.

12)inne artykuły dotyczące aktu oskarżenia to : art. 334§1, 333§3, 337§1 i 2 i 3.

Kontrola merytorycznapozytywny czynnik formalnej kontroli aktu oskarżenia, powinien przejść do następnego etapu w ramach, którego następuje wstępne badanie sprawy. Kontrola ma na celu zapobieżenie oskarżeniu oczywiście bezzasadnemu, ochronę oskarżonego przed procesem sądowym w sytuacji, gdy z góry można spodziewać się unieważnienia lub umorzenia procesu, nie dopuszczeniu do zaangażowania innych uczestników procesu w czynności od początku bezcelowe. Znaczenie ma czynnik negatywny kontroli, zamyka on oskarżeniu drogę rozprawy sądowej, gdyż nie zostało ono w tak wysokim stopniu uprawdopodobnione, aby mogło być podstawą do jej przeprowadzenia. Według art. 339§2 Prezes Sądu kieruje sprawę na posiedzenie, jeśli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel posiłkowy w celu zbadania, czy nie zachodzi potrzeba wydania orzeczenia o umorzenie postanowienia z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia, a także potrzeba wydania postanowienia o ograniczeniu liczby oskarżycieli posiłkowych. Ponadto Prezes sądu ma obowiązek skierować sprawę na posiedzenie także wtedy, gdy zachodzi potrzeba innego rozstrzygnięcia przekraczającego jego uprawnienia a zwłaszcza:

!)Umorzenie postępowania z powodu negatywnej porażki procesowej

2)umorzenie postępowania z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia.

3)wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu lub o zmianie wskazanego w akcie oskarżenia trybu postępowania.

4)zwrot sprawy prokuratorowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego.

5)Wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania.

6)wydanie postanowienia w przedmiocie tymczasowe aresztowania lub innego środka przymusu.

7)wydanie nakazu karnego

Prezes Sądu kieruje sprawę na posiedzenie, ponadto, gdy zachodzi potrzeba rozważenia możliwości przekazania jej do postępowania mediacyjnego.

Podobne prace

Do góry