Ocena brak

RZYMSKIE DEFINICJE ZOBOWIĄZAŃ

Autor /Pompejusz Dodano /21.11.2011

Zobowiązanie jest stosunkiem prawnym na podstawie którego jedna ze stron zwana wierzycielem (creditor) ma prawo domagać się określonego świadczenia zaś druga strona zwana dłużnikiem (debitor) winna owo świadczenie wykonać. Czyli zobowiązanie jest węzłem prawnym które zmusza kogoś do czynienia czegoś zgodnie z prawami państwa.

Definicje w prawie rzymskim były zjawiskiem rzadkim lecz z biegiem lat sytuacja ta ulegała zmianie. Gaius omawiając zobowiązania nie potrafił w sposób zwięzły ich zdefiniować aczkolwiek uczynił to w sposób zbliżony omawiając actio in personam poprzez określenie że jest ono wówczas kiedy prowadzimy proces przeciw komuś kto jest w stosunku do nas zobowiązany albo z kontraktu albo z deliktu tzn. że musi on nam coś dać, uczynić lub świadczyć. Te trzy słowa dare, facere i praestare w sposób ścisły określają obowiązek dłuznika wobec wierzyciela i stanowiły podstawę do definicji zawartej w Instytucjach Justyniańskich które mówią że zobowiązanie jest węzłem prawnym który zmusza nas do świadczenia pewnej rzeczy według obowiązującego prawa. O wiele dokładniejszą jest jednak definicja z digesti : Istota zobowiązania nie polega na tym aby jakąś rzecz albo służebność uczynić naszą , lecz na tym aby zmusić kogoś do dania, czynienia lub świadczenia nam czegoś.

Obligatio obligatio est iuris vinculum, quo necessitate adstringimur alicuius solvendae rei secundum nostrae civitatis iura -zobowiązanie jest węzłem prawnym, który zmusza nas do wykonania świadczenia pewnej rzeczy, według praw naszego państwa; obligationum substantia non in eo consistit, ut aliquod corpus nostrum aut servitutem nostram faciat, sed ut alium nobis obstringat ad dandum aliquid vel faciendum vel praestandum – istota zobowiązania nie na tym polega, żeby uczynić jakąś rzecz lub służebność naszą, lecz na tym, by zmusić inną osobę do dania nam czegoś albo do czynienia lub wykonania. Pierwsze przypomina o wiązaniu – obligatio - niewypłacalnych dłużników, później zastąpione przez więzy prawne i odpowiedzialność majątkową.

W drugiej rozróżnione są zobowiązania od praw rzeczowych – adekwatnie – praw względnych i bezwzględnych (erga omnes). Prawo obligacyjne nie daje wierzycielowi bezpośrednio władztwa nad określoną rzeczą, a jedynie roszczenie do dłużnika o rzecz lub świadczenie. Są one chronione actiones in personam gdy domagamy się od kogoś świadczenia lub wydania rzeczy.

Podobne prace

Do góry