Ocena brak

Rzodkiew zwyczajna

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Roślina jednoroczna lub dwuletnia o korzeniu zgrubiałym, kulistym lub wrzecionowatym, łodydze rozgałęzionej, liściach lirowatych. Kwiaty białe lub różowawe, zebrane są w wydłużony, szczytowy kwiatostan. Owocem jest łuszczyna zawierająca brunatne nasiona. Jest to jeden z najstarszych gatunków uprawnych, znany już Egipcjanom. Był również uprawiany niegdyś w Japonii i Chinach; przez Grecję i Rzym rozpowszechnił się w pozostałych częściach Europy. Obecnie uprawia się liczne formy hodowlane na małą i dużą skalę.

Znaczenie lecznicze ma rzodkiew czarna, której korzeń (Radix Raphani nigri) jest bogaty w tioglikozydy, witaminę C, prowitaminy z grupy B i substancje antyseptyczne. Spożywa się go w stanie świeżym. Jest to doskonały środek żółciopędny, używany jako pomocniczy w leczeniu żółtaczki i chorób pęcherzyka żółciowego. Korzeń uciera się na tarce lub kraje na plasterki i je z chlebem posmarowanym masłem lub pije się wyciśnięty sok w ilości 100-150 cmł dziennie. Rzodkiew przyśpiesza procesy przemiany materii i leczy zaburzenia trawienne.

Rzodkiewki o korzeniu białym i korzeniu czerwonym (R.sativus var. radicula) mają mniejszą wartość leczniczą, co nie umniejsza ich znaczenia jako świeżego warzywa.

Okres kwitnienia:

VI-VIII

Zbiór korzeni:

IX-X

Podobne prace

Do góry