Ocena brak

Rzodkiew świrzepa

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Jednoroczna roślina zielna z cienkim, wrzecionowatym korzeniem. Łodygi osiągają wysokoć 15-150 cm, są prosto wzniesione i wężykowato pogięte, rozgałęzione i zielono ulistnione, na ogół - zwłaszcza u nasady - szorstko owłosione i niebieskawo oszronione. Liście odziomkowe i dolne łodygowe mają ogonki, są lirowato pierzaste z jednym wielkim odcinkiem końcowym oraz z 4-5 zwiększającymi się ku szczytowi odcinkami bocznymi; te są jajowate, tępe lub zaostrzone i nieregularnie ząbkowane.

Górne liście wyrastają skrętoległe, są podłużnie lancetowate i ostro ząbkowane, zwykle nie podzielone i ku nasadzie zwężają się w ogonek. Wielkie kwiaty, często zwisające, zebrane po 15-25 w szczytowe, luźne grona bez podsadki, są jasnożółte do białych, albo fioletowe. Cztery działki kielicha stoją wyprostowane w górę, są podłużnie eliptyczne, tępe, mają długość 5—10 mm, u nasady workowato wzdęte i często purpurowo nabiegłe.

Cztery płatki korony opatrzone paznokciami są prawie dwa razy dłuższe od kielicha. Pręcików jest sześć: dwa krótkie i cztery długie. Zalążnia górna, dwukomorowa, szyjka długości 4 mm z drobnym znamieniem. Szypułki owoców odstające w górę, o długości 1-3 cm. Owocem jest prosto wzniesiona łuszczyna przewęzista; dolny człon jest mały i bez nasienia, dalej łuszczyna jest rów-nowąska z 2-10 komorami nasiennymi, a koń- j czy się krótkim dzióbkiem.  

Siedlisko: Częsty chwast upraw polnych, unikający wapiennego podłoża.

Rozmieszczenie: Pochodzi z obszaru środzie mnomorskiego, rozpowszechniona w całej Europie, z wyjątkiem dalekiej północy.

Okres kwitnienia: Czerwiec-październik.

Zastosowanie: Zebrane przed kwitnieniem młode liście i pędy, obgotowane w osolonej wodzie są spożywane jako jarzyna lub pikantny dodatek. Nasiona można przerabiać na musztardę.

Podobne prace

Do góry