Ocena brak

Ryzyko kapitałowe w banku

Autor /bosa.vanessa Dodano /22.03.2011

Przy szacowaniu ryzyka kapitałowego wykorzystywane są zazwyczaj 3 wskaźniki:

 

(Aktywa na koniec okresu sprawozdawczego / aktywa na początek okresu sprawozdawczego ) x 100.

 

Wartość wskaźnika powyżej 100% wskazuje na rozwój działalności banku.

Należy brać jednak pod uwagę skalę wzrostu wskaźnika. Wysoki wzrost bowiem może być spowodowany zaangażowaniem kapitału w bardziej ryzykowne transakcje np. kredytowe przy zastosowaniu mniej ostrych kryteriów selekcji wniosków. Jeśli towarzyszy temu proporcjonalny wzrost kapitału własnego, można twierdzić iż podjęte ryzyko zostało zrównoważone, bowiem ewentualne straty byłyby wówczas pokryte kapitałem własnym.

By ustalić tempo wzrostu kapitału będącego źrodłem absorbcji strat należy przyjąć kapitał własny I kategorii:

 

(Kapitał własny I kategorii na koniec okresu / Kapitał własny I kategorii na początek okresu) x 100

 

Kapitał I kategorii stanowi podstawową część kapitału i obejmuje kapitały:

  • akcyjny zwykły

  • uprzywilejowany

  • obligacje własne zmienne na akacje

  • udziały w jednostkach objętych konsolidacją

  • rezerwy celowe na straty z tytułu kredytów

 

Łączną kwotę tych pozycji pomniejszyć należy o wartości niematerialne i prawne.

Gdy wskaźnik dynamiki kapitału jest niższy od dynamiki aktywów, należy ustalić pozycje bilansowe, których zmiany miały dominujący udział we wzroście aktywów, a także poznać przyczyny zmian i skutki zwiększonego ryzyka.

 

RYZYKO KAPITAŁOWE

 

Kapitał własny I kategorii / średnie aktywa skorygowane

 

Jest to udział podstawowego kapitału własnego w pokryciu finansowym aktywów.

Ilustruje on maksymalny poziom ryzyka finansowego.

Jednak bardziej precyzyjnie stopień ryzyka akceptowany przez bank przedstawia współczynnik wypłacalności. W mianowniku są tam ujęte aktywa obciążone ryzykiem przy zastosowaniu do poszczególnych grup aktywów odpowiednich wag ryzyka.

 

Im wyższy poziom wskaźnika tym r. kapitałowe jest niższe; możliwości absorbcji strat są wyższe.

Wskazuje to również na funkcjonowanie banku przy relatywnie mniejszym kapitale obcym - przy niższej dźwigni finansowej.

 

Obniżenie wskaźnika może być zagrożeniem ale tylko wtedy gdy zdolność banku do zarządzania ryzykiem jest niewielka.

Korzystanie z dźwigni jest bowiem rzeczą natuaralną w bankach komercyjnych. Należy jedynie zapewnić bezpieczeństwo kapitałowi obcemu. Jednak z powodu bezpieczeństwa spadek wartości aktywów nie może przekroczyć wartości kapitału akcyjnego - w przeciwnym razie bank stałby się niewypłacalny.

 

W krajach zachodnich do oceny ryzyka stosuje się wskaźnik wypłaty dywidendy:

(Dywidenda / wynik operacyjny netto) x 100

 

Określa udział właścicieli banku w zysku operacyjnym osiągniętym w roku sprawozdawczym.

 

Podobne prace

Do góry