Ocena brak

Rywalizacja Sparty i Aten w świecie greckim - KALENDARIUM WALK SPARTY I ATEN O HEGEMONIĘ W GRECJI

Autor /Krystyn Dodano /04.11.2011

446

Zawarcie pokoju trzydziestoletniego między Spartą (Związkiem Peloponeskim) a Atenami (Związkiem Mor-skim).

444

Wygnanie z Aten przez ostracyzm Tukidydesa, przywódcy (po Kimonie) stronnictwa umiarkowanego.

444 - 429

Rządy Peryklesa w Atenach, okres największego rozkwitu Aten. Perykles, przywódca radykalnego stronnictwa demokratycznego miał bardzo silną pozycję w państwie od 462, a od 444 jego władza staje się pełna (piastuje dożywotnio urząd stratega).

Dalsze zmiany w ustroju politycznym: wprowadzono wynagrodzenie (diety) urzędników w celu umożliwienia dostępu do urzędów osobom uboższym, dopuszczono do najwyższych urzędów także obywateli III klasy (ze-ugutai).

Perykles przekształcił Związek Morski (należało do niego w tym okresie ok. 200 miast) w państwo ateńskie, które siłą narzucało swój system rządów (demokracja) i swoje prawa. Wszelki opór był bezwzględnie tłumiony. W Grecji rosła liczba wygnańców politycznych, co będzie jedną z przyczyn wojny peloponeskiej.

431 - 404

Wojna peloponeska. Długa i krwawa wojna między Atenami (Związkiem Morskim) i Spartą (Zw. Peloponeski) o hegemonię w Grecji. Do starcia przyczyniły się m.in. antagonizm plemienny Dorów i jonów oraz różnice ustrojów politycznych. Bezpośrednią przyczyną było wmieszanie się Aten do zatargu między Koryntem a Kor-kyrą.

431 - 430

Sprzymierzeni ze Spartą Tebańczycy napadli Plateje, zaś król spartański Archidamos wkroczył do Attyki i spu-stoszył ją. Ludność wiejska, zgodnie z planem Peryklesa, schroniła się w obrębie murów ateńskich. W mieście wybuchła zaraza. Tymczasem flota ateńska pustoszyła wybrzeże Peloponezu.

429

Śmierć Peryklesa. Na czele stronnictwa radykalno - demokratycznego w Atenach staje Kleon, zwolennik dalszej wojny ze Spartą i bezwzględnego traktowania nieposłusznych sojuszników. Kleon w drodze znacznego zwięk-szenia danin ściąganych od państw Związku Morskiego zdobył środki na dalsze prowadzenie działań wojen-nych. Jego przeciwnikiem i przywódcą stronnictwa umiarkowanego był Nikiasz, opowiadający się za pokojem ze Spartą.

427

Spartanie zdobywają i burzą sprzymierzone z Atenami Plateje.

425

Strateg ateński Demostenes zajmuje Pylos, miasto i port na Peloponezie.

424

Podczas nieudanej próby odbicia Pylos doborowy oddział 420 spartańskich hoplitów zostaje rozbity i wzięty do niewoli. Kleon odrzuca spartańskie propozycje pokojowe.

422

Brasydas, wódz spartański, przedsięwziął śmiały marsz przez Tesalię do Tracji. Przy pomocy króla macedoń-skiego Peridikkasa udało mu się przeciągnąć na stronę Sparty wiele miast należących do Związku Ateńskiego. Przeciwko Brasydrasowi wyruszył z wojskiem Kleon. W wielkiej bitwie pod Amfiepolis doszło do zupełnego rozbicia armii ateńskiej; obaj wodzowie padli na polu walki. Koniec pierwszego okresu wojny.

421

Pokój Nikiasza (przywódca stronnictwa umiarkowanego w Atenach), zawarty na 50 lat, przywracał status quo sprzed wojny.

420

Strategiem ateńskim został Alkibiades, doskonały mówca i zręczny polityk, rzecznik wojny ze Spartą. Zawarł sojusz z Argos walczącym (wraz z miastami Arkadii) przeciw dominacji Sparty na Peloponezie.

418

Bitwa pod Mantineą, w której Sparta pokonuje koalicję Argos i miast arkadyjskich wspomaganą przez Ateny.

417

Walki wewnętrzne w Atenach. Alkibiades i Nikiasz zawierają sojusz by wygnać przywódcę stronnictwa demo-kratycznego, Hiperbolosa.

416 - 415

Alkibiades i Nikiasz strategami ateńskimi.

415 - 413

Ateńska ekspedycja na Sycylię. Skłonieni przez Alkibiadesa Ateńczycy zorganizowali wielką wyprawę wojenną na sycylię. Celem było odcięcie Sparty od dostaw sycylijskiego zboża i wzmocnienie sojuszników Aten w Wiel-kiej Grecji. Na czele wyprawy stanęli Alkibiades, Nikiasz i Lachamos. W wyniku intryg w Atenach Alkibiades został odwołany do Aten, W drodze powrotnej spod sycylijskich Syrakuz zbiegł do Sparty .Wyprawa zakończyła się totalną klęską Ateńczyków: flota została zniszczona, a wojsko lądowe otoczone i wzięte do niewoli.

413 - 404

Drugi etap wojny peloponeskiej. Spartanie znów wtargnęli do Attyki i założyli obóz w Deklei, kilkanaście km od Aten. Gospodarka państwa ateńskiego została trwale sparaliżowana. Wiele wysp i miast zaczęło stopniowo uniezależniać się od Aten (Chios, Milet, Lesbos i inne). Na żądanie wojska do łask przywrócono Alkibiadesa.

411 - 410

Przewrót oligarchiczny w Atenach. Stronnictwo arystokratyczne zorganizowane w stowarzyszenia (tzw. heterie) zmusiło zgromadzenie ludowe do zmiany ustroju politycznego Aten. Zniesiono diety dla urzędników, ograni-czono liczbę obywateli mających prawa wyborcze. Najwyższym organem władzy ustanowiono "radę czterystu". Rozpoczęto pertraktacje pokojowe ze Spartą, które jednak Spartianie zerwali.

Po klęsce floty ateńskiej koło Eretrii i utracie Eubei, Ateńczycy pod wodzą Alkibiadesa odnieśli dwa wielkie zwycięstwa nad Spartą: morskie pod Abydos i lądowe pod Kyzikos. Pod wrażeniem tych sukcesów stronnictwo demokratyczne zdołało odzyskać władzę w Atenach i znieść reformy stronnictwa arystokratycznego

407

Uroczysty powrót Alkibiadesa do Aten.i obwołanie go strategiem - autokratorem o nieograniczonej władzy. Tymczasem Persowie zaniepokojeni sukcesami ateńskimi udzielili pomocy Sparcie w odbudowie floty, na czele której stanął Lizander.

406

Zwycięstwo Ateńczyków nad flotą peloponeską w pobliżu wysp Arginuz. 6 zwycięskich strategów skazano na śmierć w Atenach za zaniedbanie obowiązku pochowanie poległych, co zaostrzyło wewnętrzne antagonizmy w państwie.

405

Lizander dowodzący flotą spartańską opanowuje prawie całą flotę ateńską pod Ajgospotamoj. Następnie sparta-nie oblegli Ateny od strony lądu i morza.

404

Kapitulacja Aten na warunkach narzuconych przez Spartę - koniec wojny peloponeskiej. Ateny uznały hegemo-nię Sparty w Grecji, zgodziły się zburzyć długie mury obronne łączące Ateny z Pireusem i wydać Sparcie całą flotę wojenną. Związek Morski został rozwiązany.

Przy poparciu Lizandra do władzy w Atenach doszło stronnictwo arystokratyczne (Rządy Trzydziestu z Kritia-sem na czele). Skasowano znów płatność urzędów i ograniczono liczbę pełnoprawnych obywateli do 3000.

Podobne prace

Do góry