Ocena brak

Rybitwa wielkodzioba

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: Największa ze wszystkich rybitw, trochę tylko mniejsza od mewy srebrzystej; długość ciała 53 cm, rozpiętość skrzydeł 130 cm, długość dzioba 6-7 cm. Bardziej krępa od innych, mniejszych rybitw, lot powolny, podobny do lotu mewy; w czasie polowania, jak większość rybitw, kieruje dziób do dołu i czasami zawisa w locie trzepoczącym. Szata spoczynkowa podobna do godowej, jedynie wierzch głowy jest jaśniejszy, a przed i za okiem znajdują się czarne plamki. Rybitwy wie-Ikodziobe chętnie odpoczywają na brzegu w długim, ciasnym rzędzie, wszystkie przodem skierowane ku wodzie. Ich glos przypomina glos kruka „kraa" i krótkie „kuk kuk".  

Środowisko: Z wyjątkiem Ameryki Południowej na wszystkich kontynentach oraz, oprócz tundry, we wszystkich strefach klimatycznych, jednak w niewielu miejscach naprawdę obecna.

Wymaga płytkich, jasnych, bogatych w ryby wód o dużej powierzchni z płaskimi, nie porośniętymi roślinnością wyspami. W Europie Środkowej została w dużym stopniu wytrzebiona w XIX wieku. Na przełomie stuleci istniała jeszcze mała kolonia na wyspie Sylt. Liczba tych ptaków w pasie szerów zachodniej części Morza Bałtyckiego utrzymuje się ciągle na poziomie 1000 par lęgowych. W Polsce jest jedynie przelotnym i koczującym ptakiem na wybrzeżu.

Lęgi: Rybitwy wielkodziobe gnieżdżą się zwykle w małych koloniach. Gniazda są wysiane najwyżej kilkoma źdźbłami lub ośćmi. Raki są bardzo wrażliwe na zakłócenie spokoju, na przykład na ruch przy kąpieliskach. Okres lęgowy pod koniec maja i w czerwcu, W zniesieniu 2-3 jaja długości ok. 65 mm, wysiadywane od pierwszego jaja w ciągu 20-22 dni przez oboje rodziców. Młode zaczynają latać po 30-35 dniach.

Pożywienie: Ryby, skorupiaki zdobywane atakiem z powietrza, okazjonalnie ptasie jaja, pisklęta, dorosłe drobne ptaki.

Podobne prace

Do góry