Ocena brak

Rybitwa rzeczna

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Nogi jaskarwoczerwone. W szacie zimowej ma dziób czarny i białe czoło. W szacie młodocianej bizegi szarych piór są rdzawowożółte i upierzenie wydaje się rdzawobrązowawe. Płynny, lekki lot. Na ziemi siedzi z wciągniętą głową i skrzydłami skrzyżowanymi nad ogonem; źle pływa, ale czasami wypoczywa na wodzie, szczególnie w upalne dni. Pizy starcie i lądowaniu elegancko unosi w górę długie skrzydła. V\fydaje skrzeczące „kri-jerr" i „kir-kri-krit", a w zdenerwowaniu „ke-ke-ke". Długość ciała 35 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm.

Środowisko: Łatwo adaptuje się do środowiska. Idealnym biotopem są dla niej rzeki z rozległym, płaskim łożyskiem i czystą, obfitą w ryby wodą, z pozbawionymi roślinności kamienistymi lub piaszczystymi wysepkami, stępuje także nad jeziorami z brzegami pokrytymi trawą, na bagnistych, bogatych w wody obniżeniach i na wybrzeżach morskich. Dawniej żyła nad wszystkimi większymi izekami i jeziorami, nad stawami i na bagnach, a także nad moizem. Obecnie w głębi lądu z wielu dawnych miejsc lęgowych w Europie całkowicie się wycofała. W Polsce gniazduje najliczniej nad nieuregulowanymi bizegami Wisły i innych rzek, nad zalewami Wiślanym i Szczecińskim i nad niektórymi jeziorami. Rybitwy izeczne są ptakami wędrownymi: w sierpniu odlatują w małych stadkach na południe i zimują na wybrzeżach tropikalnych wód. Pod koniec kwietnia powracają na tereny lęgowe w Europie Środkowej.

Lęgi: Lęgnie się w koloniach. Gniazda leżą na żwirze lub na piasku, na gołych kamieniach, zwykle na wyspach lub między wydmami, część także wśród skąpej roślinności nie zasłaniającej ptakom swobodnego widoku. Tworzenie się par popizedzają urozmaicone toki, na przyWad lot parami na dużej wysokości; samiec leci wysoko za samicą trzymając w dziobie rybę. Pized paizeniem partnerzy biegają obok siebie, następnie samica pizyku-ca w pozycji wyczekującej, a samiec wspina się na jej grzbiet mocno bijąc skrzydłami.

Gniazdo jest wygrzebanym dołkiem wśród kamieni i na piasku, ale na gruncie bagnistym może to być większy stosik zbudowany z części roślin. W zniesieniu 2-3 jaja, czasami 4, długości ok. 41 mm. W ciągu dnia rodzice zmieniają się często pizy wysiadywaniu, w nocy jedno z nich śpi na jajach, a drugie na brzegu gniazda. Okres lęgowy w maju i czerwcu, wysiadywanie trwa 21-22 dni. Młode są początkowo bardzo nieporadne i często upuszczają podaną im pizez rodziców rybę, którą ci ponownie podtykają pisklętom.

Z czasem w gwarze kolonii pisklęta rozpoznają glosy rodziców i biegną im naprzeciw. Rodzice kładą ryby przed nimi na ziemi. Młode połykają - z wielkim trudem - także ryby dłuższe od nich samych i często ogon ryby wystaje z dzioba, chociaż ptak strawił już głowę. W wieku 3 tygodni młode zaczynają trzepotać skrzydłami, po 4 potrafią już nieźle latać. Powodzie niszczą czasami cały lęg. Rybitwy rzeczne bronią swoich gniazd dzikim krzykiem i atakami z powietrza. Boją się atakować człowieka, ale psa potrafią pizepędzić silnymi uderzeniami dziobów.

Pożywienie: Rybitwy izeczne zdobywają pokarm w locie pikującym; wypatrują zdobyczy zawisając w locie tizepoczącym, a następnie izucają się pionowo do wody i chwytają ofiarę. Wten sposób łowią małe rybki, kijanki, młode żaby, owady wodne, pijawki.

Podobne prace

Do góry