Ocena brak

Rybitwa różowa

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała 38cm-wielkości rybitwy popielatej; bardzo długie skrzydła w pozycji siedzącej wystają daleko poza czubek ogona. Dziób czarny, latem z czerwoną nasadą. Lot spokojniejszy od lotu rybitwy rzecznej, także głos inny: „aaach". W szacie godowej spód z delikatnym różowym nalotem.

Środowisko: Występuje prawie na wszystkich kontynentach, ale areał lęgowy jest podzielony na maleńkie, rozproszone stanowiska. Najbardziej północne kolonie znajdują się w Szkocji, najbardziej południowe w krainach tropikalnych. Gnieździła się już także na Wyspach Fryzyjskich. Rybitwa różowa jest więc szeroko rozprzestrzeniona, a jednocześnie bardzo rzadka. Europejskie rybitwy po wyprowadzeniu lęgu odlatują, ale do tej pory nie znamy ich zimowisk. Tropikalne rybitwy różowe mają także ściśle określone terminy gniazdowania, a następnie znikają ze swoich terenów lęgowych: przypuszczalnie lecą za ławicami ryb.

Lęgi: W Europie rybitwa różowa gnieździ się zwykle jako rzadki gość w koloniach rybitw rzecznej i czubatej. W tropikach lęgnie się w towarzystwie tamtejszych gatunków rybitw. Tworzy także własne kolonie z gniazdami w odległości ok. 0,5 m jedno od drugiego. W zniesieniu 1-2 jaja długości ok, 44 mm. Niewielka liczba jaj wyjaśnia zapewne, dlaczego ta rybitwa jest tak rzadka nawet tam, gdzie się lęgnie. Gniazda są wygrzebywane w gruncie, ale niczym nie wyściełane. Wysiadują oboje rodzice przez 21-23 dni. Okres lęgowy w czerwcu zarówno w Anglii, jak i we wschodniej czy południowej Afryce. Z innych stref tropikalnych donoszą o innych terminach lęgów. Młode potrafią latać po ok. 4 tygodniach i mają szatę młodocianą z gliniasto-brązowymi brzegami piór.

Pożywienie: Małe rybki zdobywane z lotu pikującego.

Podobne prace

Do góry