Ocena brak

Rybitwa krótkodzioba

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: We wszystkich szatach można ją odróżnić od innych rybitw po dużo krótszym, czarnym dziobie. Brak czuba. W szacie spoczynkowej ma białe czoło i biały wierzch głowy, wzdłuż karku niewyraźne, ciemne prążki i szarą plamę w okolicach uszu. Długość ciała ok. 38 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 95 cm. Głos przypomina śmiech: .jhe-he-he".

Środowisko: Gnieździ się na kontynentach Starego i Nowego Świata, ale nie w tropikalnej Afryce, gdzie zimuje. Na jej ogromnym obszarze występowania, tereny, na których jest naprawdę obecna, to maleńkie, rozproszone stanowiska. Idealnym biotopem byłyby dla niej zapewne płytkie wody otoczone ubogą czy wręcz półpustynną roślinnością. Najliczniej występuje dzisiaj w Azji Centralnej. Raki odbywające lęgi w strefach umiarkowanych w czasie wędrówki przelatują także nad ubogimi w wodę krainami śródlądowymi. Do Polski jedynie zalatuje: była obserwowana zaledwie 7 razy.

Lęgi: Wększość kolonii znajduje się w lagunach ze żwirowymi ławicami, na piaszczystych wyspach, wydmach, suchych terenach trawiastych i słonych bagnach. Kolonie są zwykle małe, jedynie w Azji liczą więcej niż 100 par lęgowych. Często „gościnnie" gnieżdżą się w koloniach innych rybitw, zdarzają się też lęgi pojedyncze. Okres lęgowy w maju i czerwcu, lęgi dodatkowe także w lipcu. W zniesieniu 2-4 jaja wysiadywane pizez 22-23 dni. Okres lęgowy w jednej kolonii rozciąga się na wiele tygodni.  

Pożywienie: Rybitwy krótkodziobe w locie poszukującym lecą powoli z dziobem wyciągniętym do przodu, zwykle nad terenami porośniętymi trawą i nad bagnami, z rzadka nad wodą. Towarzyszą pracującym w polu rolnikom i zbierają przede wszystkim owady, ale także myszy, jaszczurki i pająki. Plądrują również gniazda w koloniach innych ptaków gnieżdżących się na ziemi.

Podobne prace

Do góry