Ocena brak

Rybitwa białoczelna

Autor /Natan Dodano /26.01.2012

Wygląd: Najmniejsza rybitwa, wielkości zaledwie skowronka. Długość ciała ok. 24 cm, rozpiętość skrzydeł poniżej 50 cm. Dziób i stopy żółte, czoło białe. W szacie zimowej podobna do rybitwy rzecznej.

Środowisko: Na wszystkich kontynentach: od strefy umiarkowanej do równikowej, ale jej areał lęgowy nie jest ciągły - ogranicza się do maleńkich, rozproszonych wysepek; wszędzie nieliczna. Gnieździ się na piaszczystych i żwirowych ławicach, czasami w zagłębieniach na skalistym brzegu - zawsze w otoczeniu pozbawionym roślinności, na brzegach dużych rzek lub w ich ujściu, na plażach morskich i w lagunach. Na terenie lęgowym tylko od potowy maja do początku sierpnia, zimę spędza na piaszczystych plażach w strefie równikowej. W Polsce gnieździ się nielicznie, głównie na wybrzeżu.

Lęgi: Gniazdo zwykle na suchym piasku, w luźnym sąsiedztwie z innymi rybitwami lub sieweczkami. Okres lęgowy w czerwcu, dodatkowe zniesienia także w lipcu; wysiadują oboje rodzice od pierwszego jaja przez 20-22 dni.

Jeżeli w pobliżu gnieżdżą się sieweczki, może dojść do zamiany piskląt, ponieważ sieweczki bronią piskląt rybitw jak swoich przed ich własnymi, niosącymi pokarm rodzicami.

Pożywienie: Rybitwy biatoczelne zawisają w locie trzepoczącym na wysokości 5-6 m nad wodą, a następnie spadają pionowo do wody i czasami zanurzają się całkowicie. Zdobycz połykają w powietrzu.

Podobne prace

Do góry