Ocena brak

Rutwica lekarska

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwata roślina zielna, do 1 m wysokości, intensywnie zielona, naga lub skąpo owłosiona, z długim korzeniem palowym i krótkim kłączem o wielu głowiastych rozgałęzieniach. Liczne prosto wzniesione, zwykle nie rozgałęzione łodygi, są wewnątrz puste, bruzdkowane, ulistnio-ne skrętolegle. Liście krótko-ogonkowe, nieparzystopierzaste, zwykle z 11-17 parami odcinków. Odcinki eliptyczne do lancetowatych, zaokrąglone lub zaostrzone, z wyraźnym kolcem na końcu. Małe przylistki są wolne, półstrzałkowate.

Nieco zwisające kwiaty zebrane są w wielokwiatowe, długoszypułkowe grona, wyrastające z pachwin liści. Szypułki są cienkie, z dwoma trwałymi, szydlastymi przysadkami. Kielich jest dzwonkowato zrośnięty, z 5 szydlastymi ząbkami dłuższymi niż rurka. Motylkowate kwiaty mają 5 płatków korony; są one białe, z wyjątkiem niebieskawego żagielka, który jest tak długi, jak tępa łódeczka; skrzydełka pozostają nieco krótsze. Pręcików jest 10, wszystkie zrośnięte. Nagie, czerwonobrunatne strąki stoją skośnie wzniesione.

Siedlisko: Na wilgotnych łąkach, nad brzegami rzek, preferuje żyzne i ciepłe gleby; uprawiana jako roślina pastewna i ozdobna, często dziczejąca.

Rozmieszczenie: Przeważnie w regionach wschodniej, środkowej i południowej Europy.  

Okres kwitnienia: Od lipca-sierpnia aż do jesieni.

Zastosowanie: Młode liście są spożywane w krajach południowej Europy jako sałata. Dawniej roślina ta uchodziła za ulubiony środek leczniczy przy gorączce, dżumie i ukąszeniach jadowitych wężów.

Uwagi ogólne: Nazwą „ruta" (rutwica) określano dawniej wszystkie rośliny, o podzielonych liściach; przypisywano im wielką moc leczniczą i czarodziejską. 

Podobne prace

Do góry