Ocena brak

Ruchy kręgosłupa człowieka żywego

Autor /gabriela Dodano /30.12.2011

Powodowane jest to tym, że u człowieka żywego poza czynnikami fizycznymi hamującymi ruchy, jak krążki międzykręgowe. więzadła i torebki stawowe, dochodzą jeszcze czynniki natury fizjologicznej, jak mięśnie, a nawet psychologicznej w zależności od naszej chęci wykonywania ruchów czy wrażliwości na niewygody itp. Z tych wszystkich powodów ruchomość całego kręgosłupa, jak również oddzielnych jego części, jest osobniczo tak bardzo zmienna. Właściwością charakterystyczną i ważną jest to, że zakres ruchów zgięcia różnych odcinków kręgosłupa jest naprzemiennie większy to do przodu, to do tyłu: kręgi lędźwiowe zginają się bardziej do tyłu, piersiowe do przodu, szyjne wraz z głową znowu do tyłu; również inne stawy, poniżej kręgosłupa, staw biodrowy zgina się bardzo znacznie do przodu, staw kolanowy tylko do tyłu, stawy skokowe głównie do przodu, wreszcie stawy śródstopno-paliczkowe zginają się silniej grzbietowo. Urządzenie to umożliwia skoki i chroni równocześnie rdzeń i mózgowie przed zbyt silnymi wstrząsami podczas zeskakiwania lub upadku na podeszwy stóp.

Zadziwiająco wielką ruchomość kręgosłupa widzimy u akrobatów, tzw. ludzi-węży. Poza odpowiednimi skłonnościami jest to wynik czynnego i biernego wyciągania oraz masowania torebek stawowych, więzadeł i mięśni już od wczesnej młodości, a także wynik odpowiedniego ćwiczenia woli. Należy podkreślić duże znaczenie rozciągania odpowiednich mięsni antagonistycznych. które w zwykłych warunkach u innych osób ogromnie hamują ruchy Wiele sztuk akrobatycznych tego rodzaju jest wykonywanych i wzmaganych nie tylko czynnie, lecz częściowo biernie, np. pod wpływem masy kończyn dolnych (ryc. 18(1) czy przez utrzymywanie danego położenia rękami (ryc. 182). Oryginalne fotografie zwykłe i rentgenowskie (ryc 180—183) 18-letniego polskiego akrobaty Michała Mozesa uwidaczniają przegięcie kręgosłupa (retroflexio) ku tyłowi. Na ryc. 180 widzimy. jak artysta wyzyskując masę kończyn dolnych wzmaga biernie czynne zgięcie ku tyłowi. zaś na ryc 182 zachowuje on swoje przegięte położenie przytrzymując się rękami za nogi Odpowiednie rentgenogramy ilustrują wyraźnie wielki zakres przegięcia kręgosłupa ku tyłowi oraz kształt krzywej utworzonej przez kręgi lędźwiowe i dwa dolne piersiowe. Widzimy, jak trzonv kręgów rozchodzą się wyraźnie do przodu. Części tylne krążków między kręgowych pod wpływem wzmożonego ucisku ulegają bardzo silnemu ścieńczeniu, części przednie zaś rozpręzają się i bardzo znacznie grubieją.

Podobne prace

Do góry