Ocena brak

Ruchy epejrogeniczne - lądotwórcze

Autor /Sebek123 Dodano /28.05.2011

Ruchy epejrogeniczne to powolne pionowe ruchy skorupy ziemskiej obejmujące duże obszary. W ich wyniku całe kontynenty lub morza ulegają wydźwiganiu i obniżaniu bez istotnych deformacji wewnętrznych. O istnieniu ruchów epejrogenicznych świadczą bardzo grube pokłady skał, które po­wstawały w płytkich morzach, a dziś na skutek pionowych ruchów dna mor­skiego znaj duj ą się na obszarach lądowych. Dowodem są również występu­jące w dnie morskim formy wklęsłe, będące przedłużeniem dolin rzecznych na lądzie - obniżający ruch kontynentu spowodował, że dolne odcinki dolin zostały zalane wodą.

Skutkiem ruchów epejrogenicznych jest zmiana zarysu lądów i mórz. Gdy kontynent ulega pionowemu ruchowi obniżającemu, to na obszar lą­dowy wkracza morze - transgresja. Podnoszenie się kontynentu powoduje wycofywanie się morza z lądu - regresja. Ze względu na procesy zacho­dzące wzdłuż wybrzeży morskich ruchy epejrogeniczne najłatwiej obser­wować w tych właśnie strefach.

Pionowy ruch kontynentów powoduje również zmiany bazy erozyjnej rzek, czyli poziomu, do którego może zachodzić wcinanie się wód płynących w podłoże.

Współcześnie ruchom obniżającym ulegają m in.: północno-zachodnie wybrzeża Afryki, południowo-wschodnie wybrzeże Chin, południowa Grenlandia, wschodnie wybrzeże Ameryki Południowej (między Amazon­ką i Orinoko), północna Holandia, południowe wybrzeże Bałtyku. Podno­szą się natomiast m. in.: północno-wschodnie wybrzeże Syberii, wybrzeża Morza Żółtego, Sumatra, Jawa, wschodnia część Półwyspu Indyjskiego, wybrzeże Chile, wybrzeże Zatoki Meksykańskiej, wschodnia część Labradoru, północne i środkowe wybrzeże Norwegii, wał kujawsko-pomorski w Polsce.

Przyjmuje się, że ruchy epejrogeniczne są spowodowane wyłącznie procesami zachodzącymi pod powierzchnią Ziemi.

Podobne prace

Do góry