Ocena brak

Ruch odwodzenia

Autor /julka Dodano /03.01.2012

Ruch odwodzenia i przy wodzenia jest najwydatniejszy, jeżeli wykonujemy go w płaszczyźnie łopatki w stosunku do osi poziomej ustawionej prostopadle do tej płaszczyzny. W tym położeniu ruch odwodzenia ramienia jest możliwy do poziomu (90°), gdy tymczasem ten sam ruch wykonany w płaszczyźnie czołowej ciała dokoła osi strzałkowej wynosi mniej więcej 70°, a to wskutek napięcia włókien torebki. W ruchu odwodzenia dół pachowy otwiera się, w ruchu przywodzenia — zamyka; w pierwszym działają głównie: część środkowa mięśnia naramiennego, mięsień nadgrzebieniowy i głowa długa mięśnia dwugłowego, w drugim — masa ramienia, mięsień piersiowy większy, głowa długa mięśnia trójgłowego i mięsień najszerszy grzbietu. Dalsze przywodzenie ramienia nie jest wykonalne.

Unoszenie ramienia w stawie ramiennym powyżej poziomu nie jest możliwe z powodu napięcia mięśni przywodzących i dolnej ściany torebki, wreszcie z powodu oparcia się guzka większego kości ramiennej o sklepienie stawna ramiennego. Dalsze unoszenie ramienia odbywa się w stawach obojczyka. Ruchy te osiągają jednak uniesienie ramienia najwyżej do 150—160°; dalszy ruch ramienia aż do pionu obejmuje klatka piersiowa, która przez prostowanie kręgosłupa przechyla się ku tyłowi.

Podobne prace

Do góry