Ocena brak

Ruch ludowy w latach okupacji i jego założenia programowe

Autor /Wladek Dodano /03.06.2011

Opierał się na masie chłopskiej. charakterystyczny dla Europy Wschodniej. Chłopi długo żyli w uciśnieniu – w zaborze rosyjskim, dopiero w 1864 roku zniesiono pańszczyznę. Chłopi byli niewykształceni, uważali dwór za czynnik zyskujący, skupieni na swoich praktycznych problemach. Dopiero w latach ’30-tych XX wieku myśl przybiera charakter wszechstronny. Najbardziej rozwijali się w Galicji. Główny program stronnictwa to: walka o postęp na wsi, o narodowe uświadomienie oraz o sprawiedliwość na wsi. „Ziemia dla chłopów” to ich czoło hasło.

Ludowcy analizując przyczyny klęski wrześniowej zwracali przede wszystkich uwagę na antyludową i antyrobotniczą politykę rządów pomajowych, ich nieudolność w przygotowaniu kraju do obrony przed agresją zewnątrzną oraz dyletantyzm dowództwa polskiego podczas kampanii wojennej. Nieodpowiedzialność i nieudolność grupy rządzącej oraz haniebnej postawie jej niektórych polityków i wojskowych zakończonej ucieczką z walczącego karju przeciwstawiali ofiarność warstw pracujących, ich wolę obrony ojczyzny i bohaterstwo w walce z najeźdźcą. Jako przykład heroizmu podawali zazwyczaj czyn zbrojny Robotniczych Batalionów Obrony Warszawy i Czerwonych Kosynierów z Wybrzeża oraz postawę wydawców i redaktorów „Robotnika”. Podczas okupacji hitlerowskiej konspiracyjny ruch ludowy podjął walkę z okupantem. Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego powołało w 1940 Chłopską Straż (Chłostra), przekształconą później w Bataliony Chłopskie. Całość działalności konspiracyjnej chłopów określano kryptonimem ROC (Ruch Obrony Chłopów). Przedstawiciele ludowego ruchu konspiracyjnego brali udział w pracach Delegatury Rządu na Kraj i Rady Jedności Narodowej.

Podobne prace

Do góry