Ocena brak

Ruch biblijny (1914 - 1978)

Autor /Titussss Dodano /01.05.2013

Występujący nikło i lokalnie już (1902) we włoskim Pobożnym Stowarzyszeniu św. Hieronima, ruchbiblijny rozwinął się później niż. ruch liturgiczny, mając zresztą w nim jedno ze swych źródeł. Odegrałwszakże szczególną rolę w rozwoju i pogłębianiu życia religijnego katolików. Zanim się rozwinął, trzebabyło pokonać opory, w tym lęk przed biblijną agitacją wyznań protestanckich i ich subiektywną interpretacjątekstów natchnionych, co skłaniało Kościół do powściągliwości w zachęcaniu katolików do regularnejlektury Pisma świętego zamiast jego znajomość uczynić zaporą przeciw akcji propagandowej. Nazwiązek odrodzenia liturgicznego z odnową biblijną zwracał szczególną uwagę liturgista-pastoralista,Pius Parsch, w czasopiśmie Bibel und Liturgie.

Założyciel Pobożnego Stowarzyszenia św. Hieronima (prałat Giacomo della Chiesa), Benedykt XV, wencyklice o św. Hieronimie zachęcał katolików do czytania Pisma świętego. Akcja Katolicka za Piusa XIczyniła to w organizacjach kościelnych, szczególnie w stowarzyszeniach młodzieży. Pius XII encyklikąDivino afflante Spiritu (1943' nie tylko pobudził i ukierunkował badania egzegetyczne, ale udzielił zachętyi wskazań do wykorzystania Pisma Świętego w duszpasterstwie, zwłaszcza zaś do czytania Ewangeliiw rodzinach katolickich.

Do poznawania Biblii zachęcali w każdym nieomal kraju pisarze katoliccy, jak Paul Claudel, Gertrudavon Le Fort, Daniel-Rops, a także teologowie i egzegeci, piszący w sposób dostępny dla wszystkich, jakRomano Guardini i G. Ricciotti. Nie bez wpływu były nowe odkrycia-biblijne, jak w Qumran, o którychszeroko pisano w prasie światowej.

Ruch biblijny, silny po 1930 roku, przyczynił się do nowych przekładów Pisma Świętego, do powstaniakręgów biblijnych, czasopism biblijnych dla duchowieństwa i wiernych, wytwarzania płyt z nagraniamitekstów biblijnych, rozpowszechniania śpiewu psalmów. Po drugiej wojnie światowej ruch ten osiągnąłtakie nasilenie, że mówiono o ponownym odkryciu Biblii w Kościele.

Nasilenie ruchu i zwiększenie się jego skuteczności nastąpiło, gdy przyjął formy organizacyjne w poszczególnychkrajach. W Austrii opactwo Klosterneuburg zorganizowało Apostolat Biblijny. W Niemczechzawiązano (1933) stowarzyszenie Katholische Bibelwerk i wydawano kwartalnik Biblia i Kościół.W Belgii i Francji łączono dość ściśle ruch biblijny z odnową liturgiczną, wydawano wielokrotnie PismoŚwięte w języku francuskim i wydawano wiele czasopism, w tym poczytne Bible et Vie Chrétienne. Zróżnych form ruchu biblijnego bardzo skuteczna okazała się wprowadzona (1941) w Stanach Zjednoczonychkatolicka Niedziela Biblijna, przekształcona w Tydzień Biblijny.

W Polsce ruch biblijny na szerszą skalę rozwinął się po drugiej wojnie światowej, choć podczas niej biblistykapolska poniosła niepowetowane straty. Wydawano nowe tłumaczenia Biblii, komentarze i pracemonograficzne, dzieła literackie o tematyce biblijnej, tłumaczenia dzieł pisarzy obcych, jak Daniel-Ropsa Dzieje Chrystusa, czy G. Ricciottiego Życie Jezusa Chrystusa. Ukazało się (1945) czasopismoRuch biblijny i liturgiczny jako organ Sekcji Biblijno-Liturgicznej Polskiego Towarzystwa Teologicznegow Krakowie. Urządzano zjazdy i sympozja biblistów, a w 1956 roku kongres biblijny w Lublinie.

Podobne prace

Do góry