Ocena brak

Rozwój zastawki przedsionkowo-komorowe

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Zastawki przedsionkowo-komorowe powstają z poduszeczkowatych zgru-wsierdzia, które obejmują ujścia przedsionkowo-komorowe; we wczesnych okre-c rozwoju zarodka w akcji serca poduszeczki te powodują zamykanie się ujść przedionowo-komorowych. W ścianie serca można już wówczas rozróżnić dwie warstwy

mięśniowe, zewnętrzną warstwę zbitą i wewnętrzną — gąbczastą; z tej drugiej powstają mięśnie brodawkowate i struny ścięgniste, które pierwotnie są tworami mięśniowymi, a poza tym beleczki mięśniowe (łrabeculae cameae)sieć mniej lub więcej wyniosłych pasm mięśniowych na powierzchni wewnętrznej komór. U niższych ssaków (monotrema) płatki zastawek przedsionkowo-komorowy ch przytrzymywane są jeszcze przez pasma mięśniowe, które bezpośrednio do nich dochodzą. Dopiero u workowatych i wyższych ssaków wraz z człowiekiem — górne, do dolnej powierzchni płatków przyczepiające się odcinki tych pasm mięśniowych, przekształcają się w łączno-tkankowe struny ścięgniste. Pozostała dolna część pasm pozostaje mięśniowa i z niej kształtują się mięśnie brodawkowate. U człowieka wyjątkowo tylko zamiast strun ścięgnistych może się zachować jedno lub drugie pasmo mięśniowe.

Jako pozostałość beleezek mięśniowych należy uważać występujące czasem beleczki ścięgniste (trabeculae tendineac, zwane też strunami ścięgnistymi rzekomymi, które poprzecznie krzyżują światło komory, nie łącząc się z zastawką. Całe grupy beleezek mięśniowych mogą się przekształcać w twory ścięgniste, tak że wzdłuż ściany komory włókna ścięgniste mogą przebiegać z jednego punktu do drugiego lub ze ściany komory do mięśnia brodawkowatego. Układ przewodzący  niejednokrotnie posługuje się tymi mostami ścięgnistymi, które znacznie skracają drogę.

Podobne prace

Do góry