Ocena brak

ROZWÓJ WĘZŁÓW CHŁONNYCH

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Pierwsze węzły chłonne, tzw. węzły pierwotne, zawiązują się w 3 miesiącu zycta płodu. Powstają one z woreczków limfatycznych, zawiązków pierwotnego układu naczyń limfatycznych zarodka. Woreczek taki, pączkując, tworzy splot naczyń limfatycznych, wzrastający w skupienie tkanki mezenchymatycznej przekształcającej się w tkankę limfatyczną. Naczynia te organizują się następnie w naczynia obwodowe węzła, późniejszą jego zatokę brzeżną (sinus marginalis); następnie wnikają one w głąb narządu od strony wnęki i tworzą zatoki pośrednie (sinus interniedii), które, łącząc się z sobą. wytwarzają zatokę końcową (sinus terminalis). Naczynia dochodzące z zewnątrz do zatoki brzeżnej stają się naczyniami doprowadzającymi limfę, naczynia, które wniknęły do wnęki — naczyniami wyprowadzającymi. Razem z naczyniami chłonnymi wnękowymi do węzła wnikają również naczynia krwionośne tętnicze i żylne, które następnie wytwarzają sieć włosowatą. Towarzysząca im tkanka mezenchymatyczna różnicuje się później we włóknistą tkankę łączną, z której powstają bcleczki (trabeculae), natomiast mezenehyma otaczająca węzeł wytwarza torebkę węzła.

W analogiczny sposób jak węzły pierwotne organizują się również, później wytwarzające się, węzły chłonne w tórn e. Tak jak tamte powstają one w różnych okolicach ciała z tkanki mezcnchymatycznej i naczyń limfatycznych. Część węzłów wtórnych powstaje dopiero po urodzeniu; po urodzeniu również zostaje zakończony proces różnicowania się większości węzłów pierwotnych zawiązujących się wcześniej.

Podobne prace

Do góry