Ocena brak

Rozwój rynków finansowych

Autor /Wladek Dodano /03.06.2011

  • Rozwój globalnych rynków finansowych byłby niemożliwy bez otwarcia narodowych rynków finansowych. Liberalizacją i deregulację tych rynków zapoczątkowały kraje wysoko rozwinięte w latach 70. XX w. W następnym dziesięcioleciu podobnie stało się w krajach rozwijających się. One wcześniej uległy zadłużeniu. W latach 70. był wielki boom odkryć i eksploatacji ropy naftowej w krajach arabskich - następował proces „recyklingu dolarów” –zwrotny napływ $ z krajów arabskich, niewielki popyt na kredyty, stopy procentowe na niskim poziomie. To zachęcało kraje rozwijające się do przyjmowania znacznych – zbyt dużych – kredytów.

  • Z różnych przyczyn pod koniec lat 70. sytuacja uległa zmianie i stopy procentowe znacznie wzrosły. To + niska rentowność inwestycji finansowanych kredytem spowodowało, że kraje rozwijające się nie mogły terminowo obsługiwać swego zadłużenia. MFW i BŚ oferowały pomoc pod warunkiem przyjęcia polityki dostosowawczej, czyli otwarcia gospodarek i rynków finansowych – integracji z gospodarką i finansami międzynar, oraz liberalizacji handlu. W następstwie załamania się bloku wschodniego i transformacji systemowej z początku lat 90. także kraje Europy Środkowo-Wschodniej weszły na tę drogę. Podobne zmiany zaczęły zachodzić w Chinach

Obecnie praktycznie cały świat podlega jednakowym tendencjom globalizacji finansowej mimo, że lokalne i narodowe przejawy tego mogą być różne. Na przyspieszenie globalizacji rynków finansowych wywarły wpływ nowoczesne technologie informacyjne i komunikacyjne

Rozwój rynków finansowych jest związany również ze zjawiskiem sekurytyzacji – przesunięcia zewnętrznego finansowania przedsiębiorstw z kredytów na papiery wartościowe – akcje i obligacje. Ten postęp był większy w USA niż w Europie co z jednej strony stanowi o przewadze systemu finansowania przedsiębiorstw ale także prowadzi do większego zagrożenia stabilności rynku finansowego.

Zmienia się też rola banków - coraz rzadziej występują jako pożyczkodawcy czerpiący zyski z różnicy oprocentowania pomiędzy wkładami a kredytami. Coraz częściej występują na globalnych rynkach finansowych jako banki inwestycyjne uzyskujące prowizję z handlu akcjami i obligacjami oraz z doradztwa finansowego. Do rozwoju rynków finansowych przyczyniły się innowacje finansowe w formie instrumentów pochodnych. Działo się tak od połowy lat 70.

Instrumenty pochodne są to derywaty - rodzaj papierów wartościowych, instrumenty finansowe, których wartość uzależniona jest od wartości innych instrumentów finansowych, zwanych instrumentami bazowymi

  • Instrumentem bazowym mogą być akcje, obligacje, wysokość stopy procentowej, wartość indeksu giełdowego, a także inne nietypowe wskaźniki

Pozwalają osiągnąć duży zysk przy znacznie mniejszym zaangażowaniu środków własnych niż przy wykorzystaniu klasycznych instrumentów finansowych

Rynek instrumentów pochodnych powstał w wyniku konieczności zabezpieczenia się uczestników transakcji finansowych przed ryzykiem wystąpienia sytuacji przeciwnej do przewidywanej

przez nich

Obok transakcji zabezpieczających zawierane są również transakcje o charakterze spekulacyjnym, związane z przejmowaniem ryzyka

  • Tworzeniem nowych instrumentów finansowych i strategii zawierania transakcji z ich zastosowaniem zajmuje się dziedzina finansów nazywana inżynierią finansową

Część instrumentów pochodnych to umowy zawierane bezpośrednio między dwoma podmiotami, z pominięciem jakichkolwiek rynków urzędowych, zwane instrumentami pochodnymi pozagiełdowymi .

Żywiołowość rynku derywatów przyniosła także ogromne straty wielu inwestorom

W latach 90. głównymi aktorami na rynkach finansowych stali się inwestorzy instytucjonalni – towarzystwa ubezpieczeniowe, fundusze emerytalne, inwestycyjne, powiernicze

  • Inwestorzy instytucjonalni w największej mierze inwestują na krajowych rynkach, częściowo ze względu na istniejące w poszczególnych krajach regulacje ograniczające napływ inwestycji portfelowych. W wielu krajach ich udział na ogół nie przekracza 10%.

W latach 90. procesy internacjonalizacji działalności inwestycyjnej funduszy uległy znacznemu nasileniu

  • Rozpoczęły one finansową inwazję na rynki wschodząceAmeryka Pd, Azja i u nas. Strategią ich jest wymóg minimalnej rentowności.

  • Szczególną rolę odgrywają agencje ratingowe – na ich ocenach ryzyka i rentowności opierają się inwestorzy. Ale konsekwencje nietrafnych szacunków ponoszą dłużnicy

Istotne zagrożenie dla stabilizacji rynków finansowych wynika z działalności funduszy wysokiego ryzyka

  • Dysponując stosunkowo niewielkimi kapitałami, często kredytem są w stanie wywołać znaczne ruchy na rynku

Inwestujący w te fundusze liczą na wysokie zyski, ale muszą także uwzględniać ogromne ryzyko

Podobne prace

Do góry