Ocena brak

Rozwój organizmów w proterozoiku - Chronologiczny rozwój organizmów

Autor /Ziutek123 Dodano /29.09.2011

- 2,5 mld - 1,7 mld lat temu: dolny proterozoik

- 2,3 mld

Powstają proste, jednokomórkowe bakterie shizomyletes, które rozmnażają się natychmiast i w sposób bardzo gwałtowny. Organizmy te przeprowadzają proces fotosyntezy. Rozkładają dwutlenek węgla zawarty w wodzie morskiej i wytrącają z niego węglan - tym sposobem biorą udział w tworzeniu nowego osadu dna morskiego o dużej miąższowości. Tlen, który uwolnił się podczas tej reakcji jako produkt uboczny, zostaje w oddziaływującej redukcyjnie wodzie związany ponownie, czyli nie dostaje się do atmosfery. Te wczesne szczepy bakterii, zwane cyjanobakteriami, przypominają sinice (które istnieją na Ziemi od ponad 1 mld lat). Obie te grupy nie posiadają właściwego jądra komórkowego (wystepuje ono u wszystkich innych organizmów oprócz wirusów). Wynika z tego, że pierwsze organizmy były prokariotyczne.

Przykładem tych organizmów jest procaryota, o wielkości 1-m (czyli 1/1000 mm). Otoczone są prostą błoną komórkową, a w ich wnętrzu znajdują się pierścieniopodobne czastki DNA. Zewnętrzną część komórki stanowia cienkie, biczykowate wyrostki, zbudowane z tych samych białek co błona komórkowa, służących do poruszania i przechwytywania cząstek pokarmowych.

- 1,7 mld - 900 mln lat temu: środkowy proterozoik

- 1,5 mld

W tym czasie powstają pierwsze organizmy eukariotyczne (czyli posiadajace jądro komórkowe) - eucaryota. Początkowo są one organizmami jednokomórkowymi, ale według planu strukturalnego ich budowy rozwijają się wszystkie organizmy wielokomórkowe. Eucoryota jest 100 razy większa i ma wiele bardziej skomplikowaną budowę niż procaryota. Komórka ta opiera informację genetyczna na liczbie chromosomów, układając je w łańcuchy DNA. Wnętrze wypełnia cytoplazma, która zawiera szereg systemów błon komórkowych pojedynczych i podwójnych, które otaczają tzw. organelle. Komórki te mają wyższy stopień specjalizacji niż prokariotyczne.

Po raz pierwszy pojawia się rozmnażanie płciowe. Wymiana i rozmieszczanie informacji genetycznej organizmu daje możliwość zróżnicowania genetycznego potomstwa. Zapobiega to przekazywaniu błędów genetycznych i umożliwia uodparnianie organizmów, przystosowywanie się i przekrzyżowania gatunkowe.

Z tego okresu zachowały się w postaci skamieniałości gąbki. Organizmy te wykształciły pierwotną strukturę szkieletową. Składa się ona z pojedynczych, wapiennych lub krzemiankowych igieł, które łączą się i tworzą siateczkowe rusztowanie. Inne igły występują rozmieszczone nieregularnie w ciele gąbki. Po obumarciu igły opadają. Gąbki są morskimi, osiadłymi zwierzętami wielokomórkowymi, o bardzo prostej budowie, przystosowanej do wchłaniania najmniejszych cząstek pożywienia wraz z filtracją wody.

- 1,15 mld

W Finlandii ulega fosylizacji (procesowi powstawania skamieniałosci w osadach) organizm coricium enigmticum, który prawdopodobnie jest glonem.

- 900 mln

W południowej Australii ulega fosylizacji prawie 50 różnych gatunków mikroorganizmów. Są to bezjądrowe sinice, zielenice, prawdopodobnie krasnorosty i proste grzyby oraz nitkowate nie fotosyntezujące bakterie. Wśród zielenic powstały nowe formy, które przypominają współczesne zbiorowiska glonów.

W tym czasie najprawdopodobniej istniały najwcześniejsze zwierzęta wielokomórkowe - metazoa.

Również w tym okresie rozwijają się pierwsze formy parzydełkowców. Są to jamochłony, które posiadają komórki parzydełkowe, wykształcone na zewnętrznej części ciała, służące do obrony i zdobywania pokarmu. Żyją pojedynczo lub w koloniach pod wodą mórz. Rozmnażają się płciowo i bezpłciowo, występuje przemiana pokoleń (pokolenie płciowe- meduza i bezpłciowe polip). Do prymitywnych parzydełkowców prekambryjskich zaliczamy odciski form meduzowatych o tarczowych kształtach - protomedusae. Prameduzy są lepiej zorganizowane od gąbek. Posiadają układ trawienny i grupy komórek wyspecjalizowanych, czyli organy.

- 900 mln - 570 mln lat temu: środkowy proterozoik

- 900 mln

Udokumentowano pojawienie się w tym czasie pierwszych organizmów zwierzęcych zwanych protozoa. Wszystkie pierwotniaki charakteryzuje to, że są one zbudowane z jednaj komórki jądrowej, pełniącej funkcję samodzielnego osobnika. Poszczególne części komórki w wyniku rozwoju przekształciły się w narządy. Organizmy te rozmnażają się płciowo poprzez połączenie jąder lub bezpłciowo przez podział. Żyją w środowisku wodnym. Niektóre tworzą krzemiankowe szkielety podporowe lub ochronne. W tym okresie występują najprostsze, słabo rozwinięte pierwotniaki: korzenionóżki i radiolarie.

- 900 - 590 mln

Po raz pierwszy ulegają fosylizacji wielokomórkowe organizmy zwierzęce. Dzieje to się w kompleksie skalnym Nama. Tlen w wodzie gromadzi się w sferach oddalonych od dna, o czym świadczy przysychanie kolonii alg do podłoża (spadek wartości tlenowego wskaźnika wody w rejonach przydennych). Powstają nowe przestrzenie do życia, oderwanie się od dna i przejście do otwartej wody. Udaje to się jednemu rzędowi nowo rozwijających się wielokomórkowców. Rozwijają się też gatunki osiadłe, które tworzą kolonie, złożone z regularnie rozgałęzionych kanalików. Możliwe, że niektóre z tych organizmów mogły pełzać.

- 800 mln

Powstaje jedna z najwcześniejszych grup bezkręgowców- ramienionogi. Są to dwustronnie symetryczne zwierzęta morskie o twardej muszli złożonej z dwóch skorupek (rogochitynowych lub kalcytowych), które dają się przemiennie zamykać. Wnioskujemy z tego, że organizmy te posiadają skomplikowany system mięśniowy. Różne grupy mięśni działają razem lub oddzielnie: mięśnie zamykające, otwierające, trzonkowe, poruszające organizm.

- 610 - 590 mln

W tym okresie w morzach występują już wielokomórkowe zwierzęta ze szkieletem zewnętrznym. Posiadają one skorupę w kształcie rurki, zbudowaną z substancji organicznej, w skład której wchodzą obce cząstki mineralne i fosforan wapnia. Są to robakowate i mają wielkość kilku centymetrów. Rurka chroni je przed szkodliwymi promieniami słonecznymi, urazami, przegrzaniem i utratą wody. Szkielety zewnętrzne przydatne są jako punkty zaczepu mięśni, stwarzając korzystną możliwość rozwoju dla nowych mechanizmów ruchu.

- 590 - 570 mln

Pojawiają się pierwsi przedstawiciele grupy pierścieniowców, która jest formą przejściową między pierścienicami a stawonogami. Od pierścienic przejęły członowatą budowę swoich ciał, zdolność wzrostu przez tworzenie segmentów i rodzaj swoistego systemu nerwowego. Po raz pierwszy z świecie zwierzęcym posiadają regularny szkielet zewnętrzny w postaci pancerza chitynowego. Nie jest on elastyczny, wobec tego zwierzęta muszą linieć. Mają liczne pary odnóży, które umożliwiają im ruch. Nie mają tak jak stawonogi oddzielonej wyraźnie głowy od tułowia.

Podobne prace

Do góry