Ocena brak

Rozwój krtani

Autor /abibigail Dodano /11.01.2012

Krtań powstaje z dwóch niezależnych od siebie i różnorodnych składników. Błona śluzowa wyściełająca krtań należy do jelita tułowiowego, chrzęstny szkielet krtani, mięśnie, naczynia i nerwy — do układu łuków skrzelowych. Drogi oddechowe dolne zawiązują się po stronie brzusznej jelita tułowiowego na granicy 7. jelitem głowowym. Ku tyłowi od czwartej kieszonki skrzelowej na stronie brzusznej cewy jelitowej (w końcu 4 tygodnia życia zarodka) powstaje rynienka, tzw. rynienka płucna (oddechowa), dolny koniec której wykazuje półkoliste uwypuklenie. Właściwa rynienka tworzy zawiązek krtani i tchawicy, zaokrąglony koniec — zawiązek płuc.

Początkowo cały ten zawiązek leży ku ułowi od układu skrzelowego; jednak w związku z dalszym jego różnicowaniem część górna jelita tułowiowego wsuwa się w obręb aparatu skrzelowego, który bierze udział w budowie krtani.

Krawędzie górnej, krtaniowej części rynienki płucnej wcześnie grubieją i tworzą z obu stron dwa podłużne wały nalewkowe (plicae arytenoideae). Oba wały przedłużają się do przodu w wał poprzeczny. Poprzeczna szczelina dzieli go na dwie części, polowa przednia zostaje włączona w obręb nasady języka, połowa tylna wy-twirza pośródkowo zawiązek nagłośni, bocznie zawiązek fałdów nalewkowo-nagłośnio-uy. h. Oba wały nalewkowe zbliżają się do siebie i ograniczają wąską szczelinę (fis-sura interarytenoidea); do przodu szczelina ta się poszerza, ograniczona fałdem nagłośni { fałdami nalewko\vo-nagłośniowymi; dzięki temu wejście do krtani przyjmuje postać szczeliny w kształcie litery T.

W końcu 2 miesiąca nabłonek wyściełający krtań wpukla się w jej ściany boczne z obu stron, wytwarzając kieszonki krtaniowe ograniczone od góry fałdami kieszonki krtaniowej, od dołu wargami głosowymi.

Z mezenchymy zawiązka krtani powstają chrząstki, mięśnie i łącznotkankowe warstwy krtani.

Chrząstka tarczowata zawiązuje się (w połowie 2 miesiąca) z 4 i 5 łuku skrzelowego jako parzysta płytka; występujący w niej otwór wskazuje na pierwotną granicę obu łuków i później przeważnie zamyka się, choć czasem może być zachowany. Obie płytki chrząstki tarczowatej prawa i lewa łączą się z sobą (w 10—12 tygodniu) swymi częściami przyśrodkowymi za pośrednictwem nieparzystego, pośrodkowego pasma chrzęstnego (cartilago intrathyreoidea), wytwarzając nieparzystą chrząstkę tarczowatą wypukłą do przodu. Chrząstka nagłośniowa przypuszczalnie pochodzi z 4, a może również z 3 łuku skrzelowego. Pochodzenie innych chrząstek krtani jest mniej pewne. Najwcześniej występuje chrząstka pierścieniowa ta (w końcu 1 miesiąca); zawiązuje się ona w postaci otwartego ku tyłowi półpierścienia podobnie do chrząstek tchawicy i później dopiero (w- 3 miesiącu) zamyka się w pierścień. Chrząstka pierścieniowata, parzyste chrząstki nalewkowa te i chrząstki tchawicy wywodzą się przypuszczalnie z chrząstki pochodzącej z ostatniego łuku skrzelowego, która u płazów występuje w postaci tzw. cłirząstki bocznej (cartilago lateralis).

Mięśniówka krtani wytwarza się z zawiązków mięśniowych zawartych w 4 i 5 łuku skrzelowym. Nerwem tych łuków jest nerw błędny; wysyła on do krtani dwie gałęzie, n. krtaniowy górny i dolny. N. krtaniowy dolny, gałąź końcowa n. krtaniowego wstecznego dochodzi do zawiązka krtani ku dołowi od czwartej tętnicy łuków skrzelowych. Kiedy serce wędruje do klatki piersiowej, pociąga ono za sobą obie te tętnice, z których po stronie lewej powstaje łuk aorty, po stronie prawej t. podobojczykowa prawa. Równocześnie zstępuje n. krtaniowy wsteczny, który owija się dokoła dolnego brzegu tych tętnic i musi wstępować do krtani.

 

Podobne prace

Do góry