Ocena brak

Rozwój kości skroniowej

Autor /gabriela Dodano /03.01.2012

Kość skroniowa jeszcze u noworodka uwidacznia swe powstanie z trzech zasadniczych części składowych, które odpowiadają części łuskowej, części bębenkowej i części skalistej; brak jeszcze właściwego wyrostka sutkowatego; poza tym otacza ona kosteczki słuchowe i łączy się z wyrostkiem rvlcowratym. Część łuskowa i część bębenkowa powstają jako kości okładzinowe na podłożu łącznotkankowym, pozostałe natomiast kostnieją na podłożu chrzęstnym (kości zastępcze). Kość skroniowa kostnieje z ośmiu punktów, nie wliczając w to punktów dla ucha wewnętrznego i kosteczek słuchowych, mianowicie: z jednego punktu kostnieje część łuskowa wraz z wyrostkiem jarzmowym, z jednego część bębenkowa, z czterech część skalista i sutkowa i z dwóch wyrostek rylco-waty. Część łuskowa otrzymuje jeden punkt kostnienia w końcu drugiego miesiąca życia płodowego w pobliżu nasady wyrostka jarzmowego. Część bębenkowa rozwija się z jednego punktu kostnienia, który występuje w ciągu trzeciego miesiąca życia płodowego w tkance łącznej otaczającej brzeg błony bębenkowej: tworzy on z początku prawdę zupełnie zamknięty pierścień, otwrarty tylko u góry (annulus tympaiiicus), do którego przyczepia się błona bębenkowa Wolne końce pierścienia zrastają się z częścią łuskową dopiero u noworodka. Część skalista powstaje z czterech punktów przez skostnienie chrzęstnej puszki otaczającej zawiązek błędnika. Punkty te występują w czwartym miesiącu życia płodowego; w ciągu szóstego miesiąca błędnik jest całkowicie otoczony kością. Pokrywka jamy bębenkowej (tegmen tympani) kostnieje częściowo jako kość zastępcza, częściowo jako kość okładzinowa. Wyrostek rylcowaty powstaje z części górnej chrząstki drugiego łuku skrzelowego i kostnieje z dwóch punktów, z których górny występuje na krótko przed urodzeniem, dolny dopiero po urodzeniu. Punkt górny zlewa się szybko z częścią skalistą i bębenkową, natomiast z punktem dolnym dopiero w wieku dojrzałym. Kosteczki słuchowe zaczynają kostnieć w czwartym miesiącu. Młoteczek (z wyjątkiem wyrostka przedniego, który powstaje na podłożu łącznotkankowym), i kowadełko powstają każde z jednego punktu, z części górnej chrząstki pierwszego łuku skrzelowego; strzemiączko również z jednego punktu, z części górnej chrząstki drugiego łuku skrzelowego.

Kość skroniowa noworodka składa się z dwóch lub trzech oddzielnych części, zależnie od tego, czy część łuskowa i część bębenkowa są od siebie oddzielone, czy też już zrośnięte. Dopiero w końcu 1 roku życia wszystkie trzy części zlewają się. Część bębenkowa u noworodka, jak wspomniano, występuje w postaci pierścienia (annulus tympanicus) otwartego u góry; nie ma więc jeszcze przewodu słuchowego zewnętrznego; powstaje on stopniowo dzięki temu. że pierścień bębenkowy wyrasta głównie w kierunku bocznym, mniej wydatnie w kierunku przyśrodkowym. U noworodka brak jeszcze właściwego wyrostka sutkowa tego. Otwór ryle o w o-sutkowy leży na powierzchni bocznej późniejszej części sutkowej. Wyrostek ryl co waty jest jeszcze przeważnie chrzęstny. Dół pod łukowy (fossa subarcuata), położony na powierzchni tylnej piramidy, jest bardzo duży Kolanko kanału nerwu twarzowego na powierzchni przedniej piramidy nie jest jeszcze pokryte istotą kostną.

Podobne prace

Do góry