Ocena brak

Rozwój kośćca chrzęstnego

Autor /gabriela Dodano /30.12.2011

Część trzewna czaszki jest zupełnie innego pochodzenia niż część mózgowa czaszki. Od pierwotnej czaszki mózgowej zarodka zwieszają się listewki chrzęstne odpowiadające łukom skrzelowym. które u ryb i wielu płazówr w ciągu całego życia są podporą skrzeli. Te łuki skrzelowe u ryb otaczają jelito głowowe, podobnie jak żebra otaczają trzewa klatki piersiowej. W miejscu, w któiym para takich listewek wentralnie łączy się, znajduje się część środkowa. tzw łącznik (copula). Ściana jelita głowowego jest przerwana między dwoma łukami, a przez te szczeliny skrzelowe wypływa na zewnątrz woda oddechowa pobrana przez gębę. przepływając przez silnie unaczynione skrzela. Każdy łuk skrzelowy ma swroją parę nerwów skrzelowych, które zaliczamy do nerwówr czaszkowych, mięśnie skrzelowe i naczynia skrzelowe. Pierwszy łuk skrzelowy, większy od innych, zaopatrzony jest w zęby i przekształca się w łuk żuchwowy. Drugi łuk nazywamy łukiem gnykowym. Następne są to łuki skrzelowe w ściślejszym znaczeniu. Rekin ma siedem łuków skrzelowych, a pierwsza szczelina skrzelowa jest specjalnie położona i jako otwór wytryskowy (spiraculum) służy do doprowadzania wody. w przeciwieństwie do pozostałych szczelin skrzelowych. które wyprowadzają ją na zewnątrz. Tym samym przypuszczalnie jest zapoczątkowane dostosowanie się pierwszej szczeliny skrzelowej do jej nowego zadania, polegającego na przewodzeniu fal dźwiękowych w związku z narządem słuchu.

U płodu ludzkiego zewnętrznie widoczne są cztery łuki skrzelowre (gardłowe) i pięć tzw. kieszonek skrzelowych (gardłowych). Kieszonki są to wewnętrzne, endodermalne uwypuklenia w bocznej ścianie gardła, którym odpowiadają kieszonki zewnętrzne, wpu-klenia ektodermalne (ryc. 206). U człowieka te kieszonki skrzelowe nie przerywają się na zewnątrz jak u niższych kręgowców. Z pierwszej zewnętrznej kieszonki powstaje częściowo przewód słuchowy zewnętrzny. Pierwsza kieszonka skrzelowa wewnętrzna przekształca się w ucho środkowe; z jej części przyśrodkowej, prowadzącej z gardła, powstaje trąbka słuchowa (tuba auditwa), jej część boczna tworzy jamę bębenkową, zamkniętą od zewnątrz błoną bębenkową, powstałą ze ścianki granicznej między wewnętrzną a zewnętrzną kieszonką skrzelową.

Luki skrzelowe ulegają bardzo znacznemu przekształceniu, które należy zaliczyć do najpiękniejszych przykładów „zmiany funkcji", jaką widzimy w historii rozwoju rodowego. Z mezenchymy łuku skrzelowego 1 powstaje tzw. chrząstka brzuszna łuku skrzelowego I, zwana dawniej chrząstką Meckela (cartilago ventralis arcus branchialis I, s. Meckel) i dwie kosteczki słuchowe, młoteczek (malleus) i kowadełko (incus). Chrząstka brzuszna łuku skrzelowego I stanowi przedni odcinek łuku i występuje w postaci długiej listewki chrzęstnej biegnącej aż do płaszczyzny pośrodkowej, gdzie łączy się z taką samą chrząstką strony przeciwnej. Wzdłuż mej, w tkance łącznej, a więc jako kość okładzinowa zacznie się rozwijać żuchwa, dla której chrząstka brzuszna łuku skrzelowego I jest podłożem. Młoteczek i kowadełko, służące przewodnictwu fal dźwiękowych, przylegają do czaszki pierwotnej w najbliższym sąsiedztwie okolicy usznej. Powstają one z górnego odcinka łuku I.

Podobne prace

Do góry