Ocena brak

ROZWÓJ GRUCZOŁÓW PRZYTARCZOWYCH

Autor /calliee Dodano /17.01.2012

Gruczoły przytarczowe pochodzą z nabłonka entodermalnego 3 i 4 kieszonki skrzelowej ; są to więc tzw. narządy skrzclopochodne. Rozwój ich niezależny od rozwoju tarczycy tłumaczy, że występują one nawet w braku gruczołu tarczowego. W drugim miesiącu życia zarodka w odcinkach końcowych 3 i 4 kieszonki skrzelowej powstają po dwie wypustki, jedna tylno-boczna i druga przednia. Z pierwszej powstają gruczoły przytarczowe, z drugiej zawiązki grasicy. W ciągu drugiego miesiąca u zarodka mniej więcej 14 mm długości zanikają części bliższe kieszonek skrzelowych w związku z tym ich dalsze, końcowe odcinki wraz ze swymi wypustkami utracają połączenie z gardłem. W międzyczasie wypustki te zstępują ku dołowi. Podczas kiedy zawiązki grasicy wędrują dalej do śródpiersia, zawiązki gruczołów przy tarczowych oddalają się od nich i w warunkach prawidłowych w swym procesie zstępowania zatrzymują się wcześniej, już na wysokości gruczołu tarczowego.

Gruczoł przytarczowy górny powstaje z czwartej kieszonki skrzelowej, dolny z trzeciej . Pochodne trzeciej kieszonki wzrastają i wędrują szybciej niż pochodne czwartej. Występuje to szczególnie wyraźnie w zawiązkach grasicy, z których, jak widzieliśmy, z zawiązka trzeciej kieszonki skrzelowej powstaje część piersiowa gruczołu, podczas kiedy wypustka grasicza kieszonki czwartej wytwarza albo tylko niewielką część górną grasicy, albo w ogóle zanika. Podobnie do tego również gruczoł przytarczowy powstały z trzeciej kieszonki skrzelowej zstępuje niżej do okolicy dolnego bieguna gruczołu tarczowego, zaś gruczoł powstały z czwartej kieszonki wcześniej kończy swą wędrówkę i nigdy nie osiąga bieguna dolnego.

Z tej różnej skłonności do wzrastania i wędrowania wypływa, że gruczoł przytarczowy dolny nierzadko przekracza ku dołowi granice gruczołu tarczowego i utraca topograficzny związek z tarczycą, choć zachowuje swe zaopatrzenie naczyniowo-ner-wowe. Gruczoł przytarczowy dolny może czasem nawet zachować swój ontogenetyczny związek z wypustką grasiczą i u osoby dorosłej może się znajdować wewnątrz grasicy. Ta wzmożona skłonność do wędrowania tłumaczy większą skalę wahań gruczołu przy-tarczowcgo dolnego.

W warunkach nieprawidłowych objawy zstępowania mogą być zahamowane i gruczoł przytarczowy może nic osiągnąć swego zwykłego położenia. Również droga jego wędrówki może leżeć wewnątrz płata bocznego tarczycy. Jeżeli rozwijająca się tkanka gruczołu tarczowego obrasta gruczoł przytarczowy, wówczas unieruchamia go i przekształca w «gruczoł przytarczowy wcwnętrzny», o czym wspomniano wyżej

Już w okresie płodowym gruczoły przytarczowe wydzielają hormon zwany parat-hormonem regulującym poziom jonów wapnia i fosforu we krwi.

Podobne prace

Do góry