Ocena brak

Rozwój chrzęstnej czaszki pierwotnej

Autor /gabriela Dodano /30.12.2011

Rozwój chrzęstnej czaszki pierwotnej (chondrocranium). Tkanka chrzęstna występuje w błoniastej czaszce pierwotnej w podobny sposób jak w obrębie kręgosłupa; początkowo występuje ona po obu stronach przedniego odcinka struny grzbietowej w postaci pasm tkanki chrzęstnej, tzw. chrząstek przystrunowych (parachordalia).

Następnie chrząstki te zlewają się z sobą wentralnie od strony grzbietowej i tworzą jeszcze przed ukończeniem drugiego miesiąca płodowego część podstawną kości potylicznej, sięgając do przodu aż do grzbietu siodła tureckiego kości klinowej. Druga para chrząstek wstępuje do przodu od poprzednich i te tzw. beleczki (chrzęstne) czaszki przed-strunowe (trabeculae cranii prechordales) zlewają się również z sobą, obejmując otwór dla przysadki. Wszystkie cztery blaszki chrzęstne łączą się następnie, tworząc płytkę podstawną. Ku przodowi płytka ta przedłuża się w chrzęstne, z początku parzyste puszki nosowe, które następnie łączą się pośrodkowo położoną blaszką chrzęstną, będącą zawiązkiem przyszłej przegrody nosa. Dwie płytki nosowe stanowią boczne odgraniczenie jamy nosowej od obu oczodołów. Nieparzysta już teraz puszka nosowa chrzęstną

jest z początku otwarta ku dołowi i ku górze; otwór górny, przez który przechodzą nerwy węchowe, zamyka później chrząstka przekształcająca się w blaszkę sitową kości sitowej . Chrzęstną puszka nosowa przekształca się tylko częściowo w kostną (kość sitowa, małżowina nosowa dolna); część (chrząstki nosa) zostaje zachowana i stanowi prawie jedyną pozostałość czaszki chrzęstnej, która nawet u dorosłego zachowuje się w tym stanie. Pozostałe części puszki nosowej zanikają, a z zachowanej tu mezenchymy powstają później kości okładzinowe.

Czaszka chrzęstną nie otacza więc całego mózgowia; tworzy ona jedynie wypukłą ku dołowi podstawę, a sklepienie i ściany boczne czaszki uzupełniane są przez błoniastą pokrywę. Pełny rozwój czaszki chrzęstnej występuje w końcu trzeciego miesiąca. Wszystkie chrzęstnie zawiązujące się części tworzą wspólną jednolitą masę przedziurawioną w tych miejscach, w których przechodzą naczynia i nerwy, np. kanał dla nerwoi podjęzykowego, otwór dla tętnicy szyjnej czy wiele innych.

Podobne prace

Do góry