Ocena brak

Rozwój bliższego końca kości udowej w okresie płodowym

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Bliższy koniec k. udowej tworzy głowa, szyjka i dwa krętarze. Funkcja stawu biodrowego i całej kończyny dolnej istotnie związana jest z dwoma parametrami morfologicznymi, opisującymi kształt bliższego końca k. udowej. Są to kąt szyjkowo-trzonowy i kąt torsji k. udowej nazywany najczęściej kątem ante-torsji szyjki k. udowej. Kąty te są wzajemnie ze sobą związane tak morfologicznie, jak i czynnościowo. Kąt szyjkowo-trzonowy to kąt zawarty pomiędzy osią środkową szyjki k. udowej a osią środkową '/3 bliższej trzonu k. udowej. Kąt antetorsji szyjki k. udowej zawarty jest pomiędzy osią środkową szyjki k. udowej a płaszczyzną międzykłykciową. Płaszczyzna międzykłykciowa według Degi to powierzchnia stołu, na której spoczywa kość udowa, stykając się z nim tylną powierzchnią kłykci udowych i masywem krętarza większego. Płaszczyzna ta odpowiada płaszczyźnie czołowej. Kąt antetorsji szyjki k. udowej można także zdefiniować jako kąt zawarty pomiędzy osią szyjki k. udowej a linią rzutu tej osi na płaszczyznę czołową.

Wartość kąta szyjkowo-trzonowego wynosi około 130° na zakończenie okresu zarodkowego i pozostaje niezmieniona przez cały okres płodowy, zmniejszając się stopniowo do wartości 125° u dorosłych. Wyższe wartości kąta szyjkowo-trzonowe-go są prawdopodobnie związane z większymi wartościami kąta antetorsji.

Wartość kąta antetorsji może być zmierzona około 10. tygodnia ciąży. Jego wielkość w tym czasie wynosi od -20 do +27°. Kąt ten zwiększa się w następnych tygodniach ciąży, przyjmując wartość 25-35° w okresie okołoporodowym. Jest to zgodne z obserwacjami Degi,który stwierdził jednak nieco większe wartości kąta antetorsji u dziewczynek niż u chłopców. Kąt antetorsji szyjki k. udowej zmniejsza się spontanicznie do zakończenia okresu rozwoju i u dorosłych wynosi od 10 do 15°.

 

Podobne prace

Do góry