Ocena brak

Rozumienie równości pracowników i równe traktowanie kobiet i mężczyzn w prawie wspólnotowym

Autor /Achacy Dodano /06.12.2011

Równe traktowanie mężczyzn i kobiet jest jedną z zasad konstytucyjnych, na tle polskiej konstytucji art. 32 ust. 2, jest zaznaczona generalna zasada że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Do tego art. w celu podkreślenia ważności powyższej zasady dodany został art. 33, z punktu widzenia prawa pracy interesuje nas ust. 2 tegoż art., mówiący między innymi o tym, że kobieta i mężczyzna mają w szczególności prawo do zatrudnienia i awansu, jednakowego wynagrodzenia za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeń. Regulacje te, są swoistym odbiciem regulacji międzynarodowych, które są obecne w Konstytucji RP z racji tego, że akty te weszły do porządku prawa międzynarodowego przed uchwaleniem konstytucji. Przykładem takiego rozwiązania jest Powszechna Deklaracja Praw Człowieka z 1949, która w art. 22 i 23 zawiera prawie te same rozwiązania, które widnieją w powołanych art. konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 roku.

Obecnie tworzony system prawa wspólnotowego Unii Europejskiej, wzbogacany jest o rozwiązania prawne, których przedmiotem jest równe traktowanie kobiet i mężczyzn. Jednym z fundamentalnych przepisów prawa wspólnotowego jest art. 141 traktatu Wspólnoty Europejskiej, odnoszący się szczególnie do równych szans i równości traktowania mężczyzn i kobiet w sprawach zatrudnienia i zawodu. Z punktu widzenia prawa pracy, na szczególną uwagę zasługuje dyrektywa UE nr 2000/78 z 27 listopada 2000 r., wprowadzająca ogólne ramy równego traktowania w zatrudnieniu i wykonywaniu pracy. Do podstawy prawnej możemy jeszcze zaliczyć art. 24 Karty Praw Podstawowych UE, rozporządzenie nr 1612/68 (zwłaszcza art. 3,4,7), jak również dyrektywa Parlamentu Europejskiego 2002/73/WE.

Demokratyczne państwo prawne opierające się na konstytucji oraz będące członkiem Unii Europejskiej na zasadach strony lub będące stroną wszelakiej deklaracji ochronnej praw człowieka, musi liczyć się z tym, że równość w sprawie stosunku pracy, dostępu do niej, odpowiedniego wynagrodzenia i świadczeń społecznych jest jedną z zasad powszechnie obowiązujących. Po drugie przysługuje obywatelowi Unii, prawo do zaskarżenia zarówno pracodawcy jak i Państwa, jeżeli jego prawa odnoszące się do równego traktowania na tle stosunku pracy zostały naruszone. Prawo wspólnotowe regulując tę kwestię, jest w swoich postanowieniach bardzo zbliżona do regulacji prawa polskiego, więc i rozumienie zasad równego traktowania na rynku pracy rozumie się podobnie, ponieważ każdy obywatel Polski jest obywatelem Unii.

Podobne prace

Do góry