Ocena brak

Różnicowanie własności

Autor /Oswaldooo Dodano /02.12.2011

Przez konstytucyjne pojęcie własności rozumieć można ogół praw majątkowych stanowiących przedmiot konstytucyjno – prawnej ochrony. Termin własność w praktyce konstytucyjnej państw demokratycznych wyraża jedno z powszechnych praw obywatelskich. Według Konstytucji, prawo chroni własność i dziedziczenie, każdy ma prawo do własności i innych praw majątkowych, oraz prawa dziedziczenia. Własność i inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej.

K.C określa prawo własności, ma swój zakres (posiadanie, korzystanie, rozporządzanie rzeczą przez właściciela) zakres uprawnień właściciela jest zdeterminowany przez obowiązujące przepisy ustawowe. Właściciel może posiadać swoją rzecz, korzystać z niej, rozporządzać, ale jego zachowani stanowiące przejawy wykonania własności mieścić się muszą w granicach wyznaczonych przez przepisy prawne przewidziane w ustawach. Ograniczenia zasadniczo mają charakter negatywny w tym sensie, że zakazują właścicielowi korzystania z jego praw w oznaczonym zakresie. Wyjątkowo właściciel ograniczony jest w sposób pozytywny przez obowiązujące przepisy gdy na przykład ma obowiązek rolniczo wykorzystać swoje grunty rolne. Z takich zasad wychodzi Konstytucja – według niej własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie w jakim nie narusza ona istoty prawa własności.

WŁASNOŚĆ PRYWATNA: jest kategorią modelową i dominującą w systemie gospodarki rynkowej

WŁASNOŚĆ PBLICZNA – jest wyjątkiem od zasady, państwo występuje w takich wypadkach jako podmiot gospodarujący, tylko wyjątkowo gdy jest to podyktowane szczególnymi względami np. obronnością kraju.

Zakres podmiotowy własności prywatnej jest szeroki i obejmuje własność wszystkich osób fizycznych i przeważającą część osób prawnych. Podmiotem własności publicznej jest państwo i jednostki samorządu. Cechą własności prywatnej jest swoboda w zakresie jej wykonywania, tak jeśli chodzi o korzystanie i rozporządzanie rzeczą, inaczej jeśli mowa jest o własności publicznej, jej podmioty przy wykonywaniu uprawnień właścicielskich są zwykle ograniczone oznaczonym celem z zakresu użyteczności publicznej, przy czym własność publiczna w sferze treści zasadniczych uprawnień jest taką samą własnością jak prywatna. O własność prywatną dba sam zainteresowany właściciel, natomiast gdy chodzi o własność publiczną, to jej realizacja przynosi korzyść nie osoby uprawnionej w sensie cywilnoprawnym lecz ogółowi. To jest zasadniczym kryterium wyodrębnienia własności publicznej i prywatnej.

Doktryna prawnicza wyodrębnia różnego rodzaju funkcjonalne odmiany własności. Własność rolnicza, intelektualna, przemysłowa. Z punktu widzenia założeń doktryny prawa rolniczego przedmiot prawa własności jest ujmowany szerzej, jako szczególny zespół środków produkcji. Własności rolniczej przypisuje się obok produkcyjnej również funkcję społeczno – gospodarczą.

Własność intelektualna obejmuje prawa autorskie i prawa jej pokrewne

Własność przemysłowa – obejmuje prawa wynalazcze

Odrębne w ustawodawstwie nieruchomości. Do korzystania i rozporządzania gruntem, nieruchomością lokalową, odnoszą się ogólne rozwiązania o treści i wykonywaniu prawa własności. Jednakże treść i wykonywane prawo własności w ogóle oraz własności poszczególnych rodzajów jest w szczególny sposób zdeterminowana przez szereg szczególnych względem siebie ustaw, zasad współżycia społecznego i społeczno – gospodarczym przeznaczeniem praw.

/ustawa o księdze wieczystej i hipotece, ustawa o prawie geodezyjnym i kartograficznym, o gospodarce nieruchomościami, o własności lokali/

Podobne prace

Do góry