Ocena brak

Rozmaryn lekarski

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Gęsty i obficie rozgałęziony krzew, wiecznie zielony, 30-150 cm wysokości, o silnym zapachu. Liście siedzące, równowąskie, z podwiniętymi brzegami, z wierzchu lśniące, intensywnie zielone, pod spodem biało kutnerowato owłosione; 1,0-3,5 cm długości. Kwiaty bladoniebieskie do jasnofioletowych, z dwuwargową koroną; pręciki i szyjka długie, wystające; korona dłuższa niż kielich. Gatunek zmienny.

Siedlisko: Spotykany głównie z zaroślach typu makii, poza tym na innych suchych, kamienistych i zakrzewionych miejscach, przede wszystkim w pobliżu wybrzeża, na skałach i suchych zboczach.

Rozmieszczenie: Obszar śródziemnomorski; zadomowiony w północnych obszarach Europy Południowej. Ponieważ rozmaryn nie jest zimoodporny, próby zadomowienia i uprawy dzie w całych Niemczech, ale tylko w rozproszeniu lub rzadko. W Polsce rozproszona na całym niżu i pogórzu.

Okres kwitnienia: Przez cały rok.  

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne z około 25% cyneolu, 15% borneolu, 8% kamfory i innych estrów borneolowych, terpenów i terpenolów, 8% garbników, flawony, saponiny, kwasy, sitosteryna, betulina.

Zastosowanie i działanie: Środek rozgrzewający; wewnętrznie i zewnętrznie jako środek regulujący system nerwowy; przy zaburzeniach krążenia (chronicznie zimne ręce i nogi), także u osób starszych; zbyt słaba i bolesna menstruacja (także w formie nasia-dówek).

Przyrządzanie i stosowanie: Liście (Folia Ros-marini): 1 LH jako napar; olejek eteryczny (Oleum Rosmarini aethericum): 3 kr wewnętrznie, 30-50 kr do kąpieli. 10% - do wcierania. WLH: Rosmarinus officinalis (suszone liście); spagyrik.

Termin zbioru: Od maja do sierpnia.

Podobne prace

Do góry