Ocena brak

Rozdzielanie materiałów sypkich (segregacja) oraz sortowanie

Autor /kokosanka Dodano /30.01.2014

Pod tym wspólnym tytułem są omówione operacje związane z przesiewaniem i odsiewaniem cząstek drobnych, co ogólnie można nazwać segregacją, jak również operacje rozdzielania na ogół dużych bardziej regularnych tworów w rodzaju owoców, nasion czy jaj, dla których bardziej stosowna jest nazwa sortowanie. Zagadnienia związane z sortowaniem częściowo zostały już omówione w dziale operacji technicznych zmierzających ogólnie do oczyszczenia surowców (zwłaszcza ziarna zbożowego).

Na pierwszym planie jako najbardziej typowe metody rozdzielania materiałów sypkich, znajdują się operacje przesiewania i odsiewania, które łącznie z operacjami rozdrabniania stanowią istotę przemysłu młynarskiego. Operacje te w mniejszym zakresie występują także w innych branżach, przede wszystkim w przemyśle różnych mieszanek i koncentratów, w krochmalnictwie, cukrownictwie lub w mleczarstwie.

Rozdzielanie jako operacje segregacyjno-sortownicze są szeroko stosowane

- zwłaszcza w przemyśle owocowo-warzywnym, gdzie nie ograniczają się (jak to z reguły występuje przy przesiewaniu i odsiewaniu) do użycia sit, lecz często wymagają stosowania innych zasad segregacji części, wg wielkości (objętości) niekiedy według masy sztuk.

Sita są najbardziej typowymi urządzeniami do segregacji materiałów sypkich jednorodnych. Rozróżnia się sita:

1)    rusztowe (np. z równolegle ułożonych prętów, jako urządzenia stosowane przy wstępnej segregacji lub czyszczeniu);

2)    z blachy dziurkowanej (np. blachy ze stali nierdzewnej o otworach okrągłych lub prostokątnych, o powierzchni prześwitów równej 20-50%, tj. im większe otwory, tym większa część powierzchni może być przez nie zajmowana);

3)    tkane (z drutu stalowego, fosforobrązowego, jedwabiu, włosia, nylonu itp.).

Jeżeli segreguje się, tzn. przesiewa lub odsiewa, materiały silnie rozdrobnione, nieodzowne staje się użycie sit tkanych, chociaż łatwiej się one zatykają i są trudniejsze do czyszczenia od sit dziurkowanych (perforowanych).

W zakresie pojęć podstawowych może być celowe przypomnienie, że termin przesiew odnosi się do frakcji przechodzącej przez sito, a odsiew - do frakcji zatrzymanych na sicie.

Pod względem konstrukcji, przesiewacze dzieli się na płaskie lub bębnowe, przy czym pierwsze wykonują ruchy wahliwe, szybkie, drugie - ruchy obrotowe, wolne. Przesiewacze płaskie mogą to być np. prostokątne ramy obciągnięte od dołu siatką lub blachą perforowaną. Wahliwy (drgający) ruch uzyskują za pomocą drążków połączonych mimośrodowo z wałkiem obrotowym, a zawieszenie sit za pomocą elastycznych listew daje możność powodowania drgań pod wpływem wspomnianych drążków.

Przy przesiewaniu materiałów sypkich sita mogą stanowić agregaty zestawione słupowo (jedno nad drugim) lub skośnie.

W przemyśle spożywczym najbardziej typowe są młyńskie odsiewacze płaskie. Są one stosowane przy wysokim przemiale pszenicy. Należy podkreślić, że przy walcowym przemiale pszenicy, po przejściu zboża przez pierwsze 6-8 mlewników walcowych - śrutujących i po odpowiednim przesianiu miewa - otrzymuje się tylko ok. 16% mąki, aż 65% kaszek i miałów oraz 19% otrąb. Stąd wynika konieczność dalszego rozczyniania i wymielania frakcji na walcach o coraz gęstszym rowkowaniu, w połączeniu z segregacją na sitach.

 

Podobne prace

Do góry