Ocena brak

Rozchodnik ostry

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Bylina niska, mięsista (sukulent), o kłączu płożącym się, rozgałęzionym i łodygach podnoszących się dwóch typów: jedne są płonne i gęsto pokryte liśćmi, drugie - płodne, skąpo ulistnione, kończą się kwiatostanem. Liście mięsiste, klinowate mają silnie piekący smak. Żółte kwiaty są zebrane w szczytowy podbaldach. Owocem jest torebka. Rozchodnik ostry rośnie na słonecznych zboczach, skałach i murach. Dawniej był używany w postaci proszku przeciw malarii, atakom epilepsji i biegunce.

Zbiera się ziele (Herba Sedi acris) i suszy w temperaturze maksimum 35°C. Zawiera bardzo dużo wody i dużo śluzu, toteż suszenie trwa dość długo. Ponadto zawiera alkaloidy: sedaminę i nikotynę, flawonoid rutynę, cukry, witaminę C oraz węglan wapnia. Służy do wyrobu leków przeciwmiażdżycowych i obniżających ciśnienie krwi. Lecznictwo ludowe zaleca pić odwar (łyżeczka do kawy ziela na filiżankę wody) w ilości 2 filiżanki dziennie. Działa on tak samo. Trzeba jednak podkreślić, że rozchodnik ostry jest trujący i że w dużej dawce powoduje bóle głowy, ogólne osłabienie i wymioty. Wywołuje zaczerwienienie skóry i dlatego jest używany jako składnik maści i pomad. Zgniecione świeże liście służą do leczenia egzemy, chorób skórnych pochodzenia grzybowego, wrzodów i odcisków. Okres stosowania, ustalony z góry, powinien być krótki.

Świeży sok może spowodować nieodwracalne uszkodzenia oczu.

Okres kwitnienia:

VI-VII

Zbiór ziela:

VI-VII

Podobne prace

Do góry